Fotografie

[Kiki]

Nie jestem do końca zadowolona z tych zdjęć

Taak, są beznadziejne. No Am, błagam Cię, nie grzesz i nie opowiadaj takich bzdur. Jedyne do czego można się przyczepić, to odbicie fotografa w szybie. Ale drugie i trzecie zdjęcie - bajka!

[Skorpionica]

Dobrze wiedzieć, śliczny mają ten parlament. Zrobiłaś może więcej fotek podczas tych podróży?

Chyba najbardziej charakterystyczne miejsce w Budapeszcie to właśnie parlament. Tak mam ciut więcej. Niestety w Budapeszcie było bardzo zimno i byłam krótko, choć pewnie tam wrócę, bo mam aktualnie jedynie 120km, ale postaram się wrzucić w przyszłości.

[Ami]

Skorpionica, bardzo fajne zdjęcia A pierwsze od razu przykuło mój wzrok. Uwielbiam zdjęcia zrobione nocą. Mają całkiem inny klimat - troszkę bardziej tajemniczy.

Amaranth, zgadzam się z Kiki Świetne zdjęcia, a drugie i trzecie najlepsze.

[Amaranth]

Jeśli chce ktoś zobaczyć plener świeżo upieczonych małżonków to zapraszam do galerii. Jeszcze nie ma tu wszystkich, ale w ciągu najbliższych dni powinnam uzupełnić braki

[EdySziA]

Dziewczyny, chciałabym się dowiedzieć, jak to się u Was zaczęło z tą pasją do fotografowania?
Mam w planach zakup aparatu, oczywiście może nie jakiś najlepszy sprzęt, ale też nie najgorszy i trochę się boję, ze mogę się zniechęcić, że mnie to tak nie wciągnie.. może macie jakieś rady? jak patrzę na, przykładowo, zdjęcia Am. to zazdrość mnie zżera, fajnie by było być tak dobrym w tym..

[Amaranth]

jak patrzę na, przykładowo, zdjęcia Am. to zazdrość mnie zżera, fajnie by było być tak dobrym w tym..

ojej... bardzo dziękuję

U mnie zaczęło się jakieś 9-10 lat temu. Sama jestem w szoku, że to już tyle czasu  Wzięłam aparat do ręki i... tak mi już zostało  Najpierw marzyłam o zwykłej cyfrówce. Doczekałam się. Zaraz zaczęłam marzyć o lustrzance, na którą też się doczekałam. Najpierw robiłam zdjęcia wszystkiemu co popadnie, później zaczęłam się bawić w obróbkę, niedawno trafiłam na wspaniałych ludzi, dzięki którym zaczęłam się zajmować tym na poważnie. Dla mnie to już nie hobby, a całe życie. Teraz, w tym martwym sezonie dla fotografa nie mogę się odnaleźć. Ostatnio nawet spełniłam kolejne fotograficzne marzenie i kupiłam cudownego Zenita  niedługo będę go uruchamiać, muszę tylko dokupić baterię i kliszę i będę w siódmym niebie!
A to czy się zniechęcisz czy będziesz się jeszcze bardziej wkręcać to zależy tylko od Ciebie. Musisz to czuć Ja się w swoim życiu parę razy zniechęcałam, miałam poczucie, że to co robię jest bezsensu, ale szybko brałam się w garść i działałam dalej, opłacało się. M.in. dla takich ciepłych słów warto to robić. Fajnie jest jak para, której robiło się zdjęcia na weselu przysyła Ci świąteczne życzenia, czy dzwoni, że niedługo widzimy się na Chrzcie, albo jak ludzie zaczepiają Cię na ulicy czy w sklepie i chwalą Twoją, bądź co bądź, ciężką pracę. Ja dzięki fotografii dostałam też propozycję od pewnej firmy z mojego terenu, która działa na całą Polskę, a nawet i zagranicę. Na prawdę takie sytuacje są mega motywujące, ale trzeba też włożyć w to wiele pracy, wiele lat pracowania nad techniką i wyczuciem kadru. To nie jest łatwe zadanie, ale warto nad tym pracować.
Ja to kocham! I nie wyobrażam sobie życia bez fotografii

[eM]

Ja myślałam, że u mnie zaczęło się od cyfrówki, ale jak sobie wspominałam to wyszło na to, że dużo wcześniej.
Jeszcze w podstawówce latałam po domu z aparatem na kliszę, starsza siostra mi pozowała (ach, to tło - meblościanki) i mówiłam wszystkim JAKIM TO JA ŚWIETNYM FOTOGRAFEM JESTEM.
Oczywiście rodzice dawali mi limit zdjęć, bo klisza, więc trzeba było na jakieś okazje zostawiać.

Potem była cyfrówka. Tu już byłam doroślejsza, inaczej, poważniej, artystycznie do tego podchodziłam. Zaczęłam też w programach graficznych się bawić, wyrażać zdjęciami to czego wstydziłam się powiedzieć.
Dlatego też długo krytykowałam tych co biorą hajs za zdjęcia, bo to przecież sztuka, pasja, coś czym można wyrazić emocje, a więc bezcenne.
A teraz to już sama nie wiem. Chyba nadal do zdjęć a'la reporterskie nie jestem przekonana.

Lustrzankowe zdjęcia są chyba kontynuacją tych z cyfrówki, tyle, że w lepszej jakości.
Niestety nie bardzo wierzę w siebie i gdzieś tam kiedyś świtał mi w głowie pomysł idź na fotografie , ale za chwilę przyszła myśl chyba żartujesz, w stosunku do innych jesteś w tym na samym dole, nikim.
Taka historia.

EdySziA, jeśli nie jesteś pewna czy to Cię wciągnie - ja bym kupiła coś tańszego. Tani nie znaczy zły. Po co marnować pieniądze na coś co ma się kurzyć. Wciągniesz się, super, sprzedasz stary aparat i kupisz lepszy. Albo po prostu zmienisz obiektyw 

[Amaranth]

Dlatego też długo krytykowałam tych co biorą hajs za zdjęcia, bo to przecież sztuka, pasja, coś czym można wyrazić emocje, a więc bezcenne.
A teraz to już sama nie wiem. Chyba nadal do zdjęć a'la reporterskie nie jestem przekonana.

Sztuka sztuką, ale z czegoś trzeba żyć. A jeżeli można połączyć przyjemne z pożytecznym to co w tym złego? Robienie zdjęć reporterskich to też jest sztuka. Ja lubię pokazywać np. młodą parę w niecodziennych kadrach, a przecież za darmo nie będę tego robić. To już nawet nie chodzi o czas, ale dojazd, sprzęt, płyty, opakowania, wywołanie. Biorąc zlecenie na wesele z poprawinami musisz się liczyć, że aby to wszystko dobrze dopracować masz co najmniej 2 tygodnie z głowy.

[eM]

Dlatego też napisałam, że długo krytykowałam, a teraz nadal biję się z myślami.
Chyba żyję w swojej Utopii i mam nadzieję, że kiedyś, kieeeedyś ktoś zapłaci mi za moje zdjęcia (pseudo artystyczne) aby pokazać je jako ilustracja w jakimś piśmie.

Już nie wspomnę o tym, że fotografowie sobie sporo życzą za takie zdjęcia.
Ostatnio klub, w którym pracuje zatrudnił jakiegoś chłopaka bez żadnych szkoleń czy warsztatów w tym kierunku, ale za to z drogim sprzętem, długim obiektywem i wielką lampą (więc "jestę fotografę"  ). Chłopak zgarnął sobie kilka słów za najzwyklejsze zdjęcia imprezy, bez żadnego pomysłu.
Za takie zdjęcia, które cyfrówką też by wyszły.
Może tylko zazdroszczę? Durna, zakompleksiona eM.

[Amaranth]

Jeżeli chodzi o robienie zdjęć to jest to ciężka praca. Ja nigdy nie oddaje zdjęć bez obróbki, chyba, że klient tego sobie życzy, więc wtedy i cena jest o wiele niższa. Na początku za wesele, poprawiny + plener braliśmy 500 zł, dzieliliśmy to 40% do 60%, gdyż jedna strona zajmowała się dojazdem i wywołaniem, druga obróbką, ogólnie kokosów z tego nie było, teraz z każdą imprezą cena idzie w górę, ale myślę, że i jakość naszych zdjęć też, więc nie czuję, że zdzieram z kogoś kasę. Są fotografowie, którzy za kilka zdjęć wołają 2000 zł, a my dajemy na prawdę pełen pakiet (zwykle 3 płyty). To nie jest żadna reklama czy coś w tym rodzaju, po prostu fotografia nie opiera się tylko na cyknięciu kilku fotek. Przy tym trzeba się napracować. W warunkach jakie panują na imprezach nie jest wcale tak łatwo zrobić dobre zdjęcie. Trzeba mieć odpowiedni sprzęt i umiejętności inaczej wszystko idzie w łeb. Pamiętam jaka byłam przerażona na pierwszym weselu, stres od samego rana, nic nie jadłam, nie piłam, a teraz luzik, zero spiny, stresu. To też widać na zdjęciach
Co do zdjęć typowo artystycznych to trzeba mieć wielkie szczęście, żeby ktoś Cię gdzieś zauważył. Sztuka ma to do siebie, że nie każdy ją rozumie, dlatego jest taka.. pociągająca. Musisz próbować, pokazywać swoje zdjęcia. Zobaczysz jak ludzie na nie zareagują, a może się uda! Marzenia się spełniają, ale nie same z siebie

[eM]

 

[Anuszia]

hej dziewczyny i chłopaki. Moja siostra wymyśliła sobie zakup aparatu tak do zdjęć amatorskich, nic poważnego, a ja z racji tego, że wiem, że jest tutaj kilku znawców tematu zwracam się z pytaniem.
Któryś z wymienionych aparatów jest godny uwagi? A może same coś polecicie w cenie tak powiedzmy do 700 zł? ;>
http://www.euro.com.pl/aparaty-cyfrowe/fujifilm-finepix-sl260.bhtml
http://www.euro.com.pl/aparaty-cyfrowe/sony-cyber-shot-dsc-h300.bhtml#afterSearch-sony+h300

[Łukasz]

Również zamierzam się do kupna jakiegoś aparatu jeszcze nie wiem jakiego. Na razie tylko plany i zbieranie kasy.
Ogólnie to wakacje i te sprawy czekam na jakieś zdjęcia w tym temacie. Chce mieć na co popatrzeć.

[eM]

Początki z analogiem 

[Maleńka]

Ostatnie ma w sobie coś magicznego

Ja mam jedno. Mojego Ignacego. Zrobiłam mu wczoraj + obróbka. Zachwycam się nim cały czas