Jeżycjada

[Alden]

O proszę czytałem kiedyś Opium w rosole i nawet nie wiedziałem, że to część Jeżycjady. Ale sednie się uśmiewałem gdy czytałem "Jestem Genowefa, genowefa trompke, przyszłam specjalnie na obiadek". Ach te wspaniałe czasy młodzieńczości !

[Mintek]

EDIT: Mintku niestety nie możesz oceniać całej serii na podstawie trzech książek. Musierowicz piszę książkę o rodzinie z kręgów inteligenckich, ale jest tam też opisane parę historii np. robotniczych rodzin, rodzin dotkniętych biedą, dzieci z blokowisk wychowanych przez podwórko(nie pamietam nazwiska ale mam między innymi na myśli rodzinę opiekunki Aurelii). Musierowicz nie pomija tego tematu, nie zataja.

Dlatego też piszę o swoich odczuciach względem tego co przeczytałem. No dobra, obejrzałem też adaptację "Kłamczuchy", Aniela z filmu też wydała mi się taka trochę dziwaczna - niby taki sobie podlotek po podstawówce a zna na pamięć "Hamleta" (i piorun wie co jeszcze) .
W każdym razie, ja raczej po inne książki nie sięgnę. To chyba literatura wybitnie dla dziewczyn

[Maleńka]

Odzyskałam część moich książek 
Jak przyjaciółka wróci z wakacji to zabieram resztę 
A teraz - zaczynam od początku - czyli zabieram się za czytanie "Szóstej klepki" - trochę nie na czasie bo tam święta, a tu lato (no powiedzmy...  ), ale z chęcią się przeniosę i poczytam jak mama Cesi przemieliła zdechłą mysz   

[Justek]

Też z przyjemnością dołączam do fanek Jeżycjady, ale jednak chyba nie aż takich jak Wy  Pamiętam dokładnie jak od najmłodszych lat zaczytywałam się w książki Musierowicz, zakochując się w każdej po kolei, ale później nieczęsto do nich wracałam. Jakoś nie było okazji. Najczęściej sięgałam po "Kłamczuchę", bo prócz przeczytania jej z własnej woli, potem wróciła do mnie jako moja lektura.
A widzę wielką potrzebę przeczytania wszystkiego od nowa, ponieważ kiedy czytałam "Sprężynę" narodziła się we mnie taka myśl, że to moja ulubiona pozycja z całej serii, a przecież tyle tych cudownych było, że to jakieś takie mało prawdopodobne się wydaje Niemniej jednak, co szczególnie zapadło mi w pamięci, każda książka pełna jest takich...cytacików, złotych myśli. Zapisałam sobie nawet kiedyś jeden, ze "Sprężyny" właśnie: "Zapadła nabrzmiała znaczeniami cisza."- czy to nie piękne?
Dlatego postanowione: na 18 urodziny sprawiam sobie całą Jeżycjadę. Ot, taki powrót do dzieciństwa, gdy teoretycznie wkraczała będę w dorosłość

[Maleńka]

Ja się właśnie zabieram za Idę sierpniową Przebrnęłam już (nawet nie wiem kiedy ) przez trzy, pierwsze części
Kiedy się mnie ktoś spyta ile książek przeczytałam w ciągu tego roku, będę mogła z czystym sumieniem powiedzieć, że ponad 15

Jestem właśnie po lekturze Brulionu Bebe B.
Podobnie jak poprzednim razem - znowu z trudem przeczytałam tę książkę. Najnudniejsza moim zdaniem. Tylko łzy mi stanęły w oczach po przeczytaniu ostatniego zdania. Jakoś łatwo się wzruszam

[Maleńka]

3 października premiera "McDusi"

[KONICZYNKA]

3 października premiera "McDusi"

Taaaaak... Premiera "McDusi" za nami a ja oczywiście jestem daleko w tyle. Obiecałam sobie, że do czasu pojawienia się nowej części, przypomnę sobie wszystkie poprzednie. Jak zwykle z moich postanowień nic nie wyszło. Póki co kupno książki odkładam na przyszły miesiąc, ale strasznie mnie ciekawi co dzieje się obecnie u rodziny Borejków. Nie ukrywam, że głównie ciekawi mnie co słychać u Gabrysi, bo ta postać jest najbliższa mojemu sercu. I teraz mam problem... Czy przeczytać całą serię i potem przeczytać "McDusię"? Czy jednak najpierw "McDusia" i później cała seria? Skłaniam się raczej ku drugiej opcji. Co z tego wyniknie, zobaczymy. 

Maleńka, rozumiem, że Ty jesteś na bieżąco?
Widzisz, wystarczy czasem pogrozić mi palcem i wtedy staję się posłuszna jak baranek. To się nazywa brak asertywności. 

[Maleńka]

Jak wyszła McDusia to byłam w połowie Pulpecji, którą oczywiście odłożyłam na bok Teraz aktualnie kończę McDusię i wrócę do Pulpy, potem kolejne części i ponownie McDusia.

No i tak jak dziś wspominałyśmy - oby nie trzeba było czekać wieki na kolejną część

[KONICZYNKA]

Ja pewnie też tak zrobię, że zacznę od McDusi, potem cała seria, łącznie z McDusią. Chociaż boję się, że z moim obecnym tempem czytania serii, to mogę się z wszystkimi częściami nie wyrobić do "Wnuczki do orzechów". Chociaż tak sobie myślę, że nawet bym się nie obraziła, gdyby tak wyszło. Mam nadzieję, że nie będziemy musiały czekać kolejnych czterech lat... 

[Maleńka]

Jestem po McDusi.
Powiem tak - bardzo dużo wątków spiętrzyło się w tej części, ale gdzieś słyszałam, że to już przedostatnia, więc autorka jakoś musi wszystko ugryźć.
Zaskoczyła mnie śmierć profesora Dmuchawca - ale została pokazana w dobry sposób, ludzie nie rozpaczają, wspominają go z uśmiechem, powieść jest pisana już jakiś czas po tym wydarzeniu (wiedziałam, że niestety to kiedyś nastąpi).
Są momenty wzruszające (ślub Laury), są momenty zabawne (za sprawą, no jakże by inaczej - Bernarda), są zaskakujące (wyznanie Janusza Pyziaka), fajnie, że akcja toczy się w okresie świąt, możemy już się przenieść w ten magiczny klimat i poczuć się (znowu) jak członek tej, licznej rodziny
Ogólnie książka mi się podobała. Ciekawa, wciągająca, przewinęło się dużo bohaterów, troszkę irytowało to wszechobecne wykształcenie - nawet mała Łusia jest już super inteligentnym dzieckiem
Nie będę komentować poszczególnych wątków bo pewnie ktoś zechce przeczytać, a nie chcę mu psuć zabawy

Czas wrócić do Pulpecji

[KONICZYNKA]

Jestem po McDusi.
Powiem tak - bardzo dużo wątków spiętrzyło się w tej części, ale gdzieś słyszałam, że to już przedostatnia, więc autorka jakoś musi wszystko ugryźć.

Czytałam opinie w internecie. Niektórzy wypowiadali się wręcz, że jest to najsmutniejsza część "Jeżycjady". Jakoś nie umiem sobie wyobrazić tego, że cała historia zakończy się w niedługim czasie. Choć tak sobie myślę, że lepiej wszystkie wątki ładnie pozamykać, niż ciągnąć w nieskończoność. Poza tym już wzrusza mnie śmierć Dmuchawca, a co dopiero jak miałabym przeczytać na stronach jednaj z części o śmierci Ignacego czy Mili? To nie wchodzi w grę. Także wolę rozstać się w mniej tragiczny sposób z serią.

Są momenty wzruszające (ślub Laury), są momenty zabawne (za sprawą, no jakże by inaczej - Bernarda), są zaskakujące (wyznanie Janusza Pyziaka), fajnie, że akcja toczy się w okresie świąt, możemy już się przenieść w ten magiczny klimat i poczuć się (znowu) jak członek tej, licznej rodziny

O to, to, to... Właśnie to jest to co najbardziej nie daje mi spokoju. Podsyciłaś moją ciekawość. Z góry wiedziałam, że ślub Tygryska nie obędzie się bez wizyty "kochanego" pana Janusza, ale aż boję się pomyśleć co tez mógł powiedzieć tej biednej Gabrysi... 

Może poczekam na grudzień z czytaniem McDusi? Może to będzie dobry moment na jej czytanie? Choć wątpię żebym tyle wytrzymała 

[Just]

Zakupiłam i nie mogłam się powstrzymać, żeby czekać aż do grudnia i świątecznej atmosfery (a taki był plan;) ). Ogólnie mogę powiedzieć, że mi się podobało. To dalej jest styl starej, dobrej Musierowicz. Ale... jak to Gabrysia odczuwała "coś się skończyło".

To chyba kwestia tego, że tak bardzo przywiązałam się do postaci sióstr Borejko i rodziców, Kłamczuchy, Cysi (która niestety nie jest wspomniana w ogóle w książce), Laury i Róży, że ciężko mi przestawić się na jeszcze młodsze pokolenie. To odczucie miałam już przy Języku Trolli. Wiem, że taka kolej rzeczy, że Gabrysia, Ida, Natalia i Patrycja wyrosły, mają swoje rodziny, dzieci. że perspektywa przeszła na młodzież czyli Ignacego i Józinka.

Ale ja chyba nie zdążyłam się przestawić i chyba wolałabym dalej perspektywę tych kóz


poważnie następna część będzie ostatnią?

[Maleńka]

Tak mi ostatnio koleżanka w pracy powiedziała...
Może Pani Musierowicz nie chce się już pisać?

No i podobnie - lubię starszych bohaterów, może dlatego, że czytając książki po raz pierwszy dorastałam z głównymi bohaterkami...

[KONICZYNKA]

Stało się! Mam McDusię! Od wczoraj znów jestem w świecie Borejków, siedzę sobie w kuchni z Milą i Ignacym, spotykam Idę i Gabrysię (póki co) oraz ich rodziny. Witam Magdę na Roosevelta... Jak fantastycznie było znów tu wrócić 

Póki co jestem na 51 stronie, bo nie miałam niestety więcej czasu na czytanie, ale teraz zmykam do wanny i wracam do świata Borejków i ich gorączkowych przygotowań do ślubu Tygryska.

[Maleńka]

Ty to masz refleks dziewczyno! Niecierpliwie czekam zatem na relację