Czas honoru

[Jean]

Impreza zaręczynowa chyba będzie w kolejnym odcinku. Do wczoraj byłam przekonana, że 1 sierpnia wyemitowano 1 odcinek a od września polecą kolejne. Wczoraj zdałam sobie sprawę, że był to odcinek specjalny będący zlepkiem scen z pierwszego odcinka i drugiego obecnej serii. 1 sierpnia widziałam sceny, które wczoraj pokazywane były w zapowiedzi kolejnego odcinka.
A na scenach z Celiną i Michałem i ja parsknęłam śmiechem. Chociaż trzeba pamiętać, że kiedy Celina ginie (co już widzieliśmy) akurat jest z Michałem na etapie kolejnego budowania zaufania i szczęścia. I Michał rozpaczał, chociaż pewnie nie tka jak po Osmańskiej ...ale można przypuszczać, że Celinkę kochał lub też miał do niej słabość

[Maleńka]

W ogóle mnie nie porywa teraźniejsza seria Czasu honoru.
Wieje nudą... Nawet nie potrafię streścić co się działo we wczorajszym odcinku.

[Maleńka]

Dobra. Ostatni odcinek był mocny.
Okropnie się patrzyło na sceny, podczas których pijani Niemcy włazili na podwórko i wybierali sobie młode dziewczyny do zbiorowych gwałtów. Straszne.

Niemiec, który zamierza opiekować się Celiną (piszę na podstawie zapowiedzi odcinka) - scenka rodem z "Pianisty".

[Jean]

Czy w każdym jednym serialu  musi grać Szyc? Celinka ma odwagę nie lada mówiąc niemieckiemu oficerowi, jakim by on miłosierdziem nie dysponował, że  po uzdrowieniu wraca do powstania. No ale w sumie takie były czasy, trzeba było ryzykować. Granie by jej nic nie dało, ucieczka też średnio by się jej udała. Szyc natomiast zaczyna przejawiać symptomy robienia z Celiny narzeczonej...w istocie (chodzi o chwilówkę, skoro ma dzieci to pewnie jest gdzieś i żona  ).
Michał oczywiście...tak kochał Celinę i tak przeżywał i nawet jej dobrze nie opłakał (jej rzekomej śmierci) a już wylądował w łóżku z inną. Tego już nawet nie można niczym wytłumaczyć, ni powstaniem ni stresem przed jutrem...on zawsze taki był. Hanię porzucił dla Celiny, Celinę dla Omańskiej. Zresztą, jak już wiemy, w ostatnim sezonie tez nie jest między Michałem a Celiną dobrze a Michał znowu kocha na krótko przed śmiercią ukochanej, tym razem prawdziwą.
Bardzo dobrze, że wprowadzili oraz wyjaśnili wątek Karkowskiego/Karwowskiego, bo w ostatnim sezonie pojawia się nagle w Londynie, gdzie poluje na niego Bronek a tak w ogóle to nie wiadomo o co chodzi. To teraz wiadomo przynajmniej.
Jak się skoczy powstańcza seria to z pewnością obejrzę  wszystkie po kolei, bo teraz to naprawdę się myli przeszłość z przyszłością. 
Ogólnie seria powstańcza mi się podoba. Nie widzę też żadnych większych niedociągnięć historycznych

[Maleńka]

Szyc mi akurat nie przeszkadza. A wręcz się nawet podoba. Niezły psychol wychodzi z jego postaci. Celina jest trochę zbyt odważna. Na jej miejscu bym się tak nie stawiała. W końcu jest sama, rana i bezbronna w jego mieszkaniu.
Michał? Szkoda słów. Tak nie może przestać myśleć o Celinie, ale nie przeszkodziło mu to w pójściu do łóżka z Halszką. Taki błąd, ale widać, iż nie jest mu obojętna.
Czy zawsze na koniec (lub pod koniec) jakiejś serii musi być love story w wykonaniu Wandziuni i Bronka? Brakowało tylko standardowego, długiego, soczystego pocałunku. Poprzestali na przytulankach. Jestem w szoku.

[Jean]

Przypuszczałam, że Szycowy bohater jest nienormalny, ale on faktycznie jest świrem z ostrymi zaburzeniami. 
Bronek znalazł ukochaną, za to zgubił teściową I tak w kółko.

[Maleńka]

Jedno pytanie - i po co tam lazła do tego swojego Wilka? Nie mogła poczekać, aż grzecznie wróci do reszty załogi?
Tragedia na siłę. Jak i sam ślub wcześniej. Też miałam wrażenie, że był na siłę.

Za mało dziś Celiny i Szyca. Ciekawa jestem tylko jak będzie wyglądało spotkanie Rainera z Celinką Jak się w końcu spotkają na zapoznawczym obiadku.

[Jean]

Pannie młodej zaszkodziło przeniesienie do innego plutonu, do plutonu swojego, prawie od zaraz, męża. Gdyby każdy został w swoim, zapewne oboje by przeżyli. Z pewnością bardzo się kochali...ale przez Powstaniem. W warunkach "polowych" wygląda to inaczej. Pewnie myślała, że sobie ukochany nie poradzi (jakby pierwszy raz to robił) i przedzierała się, by go osłonić piersią własną
Rozwaliło mnie to. Jasne, że ludzie nawet w obliczu najgorszych zdarzeń się pobierali i najczęściej nie było im dane się cieszyć szczęściem zbyt długo..ale nie jestem pewna czy umierali w tak głupi sposób 
Cóż ale...serial ten lubi takie głupie śmierci (czyt. finał 5 sezonu).

Jeśli Szyc wmówił Rainerowi, że to Hilde jest, to z pewnością może być ciekawy obiadek. Rainer podejdzie ze spokojem do tematu - to nie pierwszy agent Abwehry zakochany, którego nabrała Celinka. Nie wie jeszcze, że  Szyc wcale nie został nabrany

A teraz zacznie się rozdział pt: "Sowieci pomogą powstańcom"

[Maleńka]

Czy to już był ostatni odcinek?

Szkoda. Choć mam nieodparte wrażenie, że to wcale nie koniec, skoro wiem, że jest kolejna seria
Ale do rzeczy...
Ach ile było dziś okazji do zabicia Wandeczki. I ani razu się nie udało. Szkoda. Choć w scenie, w której zabija, nawet mi zaimponowała. Tylko trochę za długo to trwało, zanim pociągnęła za spust.
Była też okazja do zabicia jej mamusi. I też nie wyszło
Jak widać, są to moje "ulubione" bohaterki

Wstrząsająca scena - podpalenie ojca Adama. I chyba dalej nie będę komentować bo zabrakło mi słów.

Śmierć Apacza i Ireny jakoś mnie zbyt nie ruszyła, za to samobójstwo Adama - owszem. Bardzo mi szkoda chłopaka, po części przez to, że mam słabość do chłopięcego uroku aktora

No i na koniec - oczywiście, że Michał nie mógł się odnaleźć z Celiną. Oczywiście, że się pomylił i OCZYWISTE, że potem już go nie było, gdy ona szła na końcu. Happy endy - rzucenie się w ramionka i buzi buzi są tylko przywilejem Wandziuni i Broneczka.

Swoją drogą - straciłam do Michała cały szacunek (nie wiem w sumie czy kiedyś miałam go choć trochę). Wojna wojną, co tam, że narzeczona nie żyje, trzeba sobie po męsku ulżyć z Halszeczką. Dno.

[asia]

Oglądam serial trochę z innej perspektywy, bo zaczęłam jakoś w styczniu zeszłego roku i skończyłam w maju... nauczycielka historii poleciła nam pierwszy sezon przed maturą, oglądania kolejnych już nie udało się powstrzymać.

Jak dla mnie najlepszy polski serial. A właściwie to najlepszy ze wszystkich, które zdarzyło mi się oglądać. To, ze jest taki historyczny sprawia, że naprawdę przyciąga.

Pewnie to moja niedojrzałość, ale gdy czytam/słyszę o Polakach w II wojnie światowej, wyobrażam sobie bohaterów Czasu Honoru. Strasznie się przywiązałam i żałuję, że nie mogę obejrzeć jeszcze raz - tzn. To już by było nie to samo... zresztą, jestem na tyle wrażliwa, że żałowałam, że znam zakończenie powstania bądź jakieś inne elementy wojny właśnie z historii - nie o tym marzy się dla ulubionych bohaterów...
Tyle, ile im się udało przez te lata, nie mieści się w głowie. Zwłaszcza Włodek miał dużo niesamowitych zasług. A tak nieprzyjemnie rozpoczął się jego pobyt w Polsce w pierwszym sezonie.
Krótko o zakończeniu: jak na realia, chyba nie mogli zrobić lepszego.

A z punktu widzenia historyczki, pierwszy sezon pokazuje wszystko, co powinniśmy wiedzieć o życiu w czasie wojny. Tak zdaniem mojej już byłej pani nauczycielki