Masz 100 % racji. Ja teraz jak patrzę na Artura i tą jego kochanicę to na wymioty mi się zbiera. Oby dziad dostał za swoje 😠
Też mam na niego odruch wymiotny. Podobała mi się postać Artura: ciepły, wytrwały, walczący o kobietę, którą kocha. Wtedy facet zyskuje, nawet jeśli jest brzydki, a nie da się ukryć: Pan Robert nie jest przystojny czy obiektywnie atrakcyjny. Dlatego tak dobrze się patrzyło na ekran, gdy grał swoje kwestie i jakoś tak z ciepłem wewnętrznym cieplała jego uroda.
Obecnie widzę więcej "Roberta" w Arturze niż samej postaci. Takie przynajmniej sprawia wrażenie na Instagramie: butny, arogancki, zadufany w sobie i bezczelny (czego przykładem jest hejtowanie na swoim profilu jakiejś knajpy nad morzem serwującej gofry, że za długi czekał na posiłek i był on za drogi - sposób narracji jakby spadł z naprawdę mocnego drzewa). A że widzę więcej Roberta w Arturze niż napisanej postaci źle mi się to ogląda. Nie przekonuje mnie ta niby tak wzruszająco zagrana scena. Nie ma w niej delikatności ani czułości, chemii też nie ma. Trudno zresztą od 30-latki domagać się, żeby zapłała namiętnością do seniora, no, bez jaj.
