Języki

[Fabienne]

Angielski- moja miłość, ale to chyba już każdy wie Wolę rozmawiać po angielsku niż po polsku, bardzo często w rozmowie wtrącam słówka po angielsku, bo się po prostu zapominam. Czasem np. wiem jak coś powiedzieć po angielsku a po polsku nie (ale podobno dzieci dwujęzyczne tak mają, więc się nie powinnam przejmować, tak twierdzą książki, z których pisałam swoją pracę na temat "how to bring up a bilingual child"). Bardzo łatwo mi ten język przychodzi i potrafię się bardzo szybko przełączyć z polskiego na angielski. Z angielskiego na polski schodzi trochę dłużej, bo jak kiedyś zadzwoniłam do taty i mu zaczęłam nawijać przez minutę po angielsku, a on mnie w pewnej chwili zatrzymał i mówi "dziecko... czy ty możesz do mnie mówić przede wszystkim wolniej, skoro już mówisz po angielsku?", a mnie w tym momencie wcięło i się zorientowałam po jakiemu mówię, epic fail A naprawdę myślałam, że mówię po polsku.

Niemieckiego się uczyłam, ale nie lubię tego języka i przez to, że co trzy lata miałam go od podstaw, to niestety ale się go nie nauczyłam.

Czeskiego uczę się obecnie i wydaje mi się, że całkiem nieźle mi idzie, jest to przyjemny język, podobny trochę do polskiego (gramatyka jest ciut inna), i naprawdę dobrze się w nim czuję.

[Nataliaaa]

Angielski uczę się go od zerówki tylko przez te ciągłe zmiany nauczycieli już nie wiem co i jak szczerze mówiąc trochę zaniedbałam naukę języka angielskiego . Lubię ten język ale nie lubię gramatyki tworzenia zdań  a zwłaszcza zmian czasów co ostatnio miałam na angielskim .
Niemiecki uczę się go 3 lata i szczerze mówiąc mam lepsze oceny z tego przedmiotu niż z angielskiego . Tak sama jak w angielskim tak w niemieckim nie  lubię gramatyki i uczenia się tych czasowników .

[Kompaktowa]

Czeskiego uczę się obecnie i wydaje mi się, że całkiem nieźle mi idzie, jest to przyjemny język, podobny trochę do polskiego (gramatyka jest ciut inna), i naprawdę dobrze się w nim czuję.

Właśnie, wiedziałam, że ktoś się uczy czeskiego i nie mogłam sobie ostatnio przypomnieć kto. Bingo, dzięki za przypomnienie!

Serio Ci się podoba ten język?
Matko, ja to czasami nie mogę ich dłużej słuchać.
Lubię taki park na czeskiej stronie, tam jest przynajmniej cicho, spokojnie i nie ma tylu czechów.
Ale Český Těšín jest o wiele bardziej czystszy niż nasz - polski. Najbardziej widać ten kontrast na odkrytych basenach, szok.
U nas liście, bród, a tam woda przezroczysta i NIC nie pływa... Aż milutko się pływa!

[irishsoul]

Angielski- chyba daję radę.

Francuski- o jak ja bym się chciała nauczyć!!! Problem polega na tym, ze uczyć się sama nie potrafie, a na jakieś lekcje czasu brak. Mam jakieś kursy, płyty, książki, ale jak bata nad głową nie ma, to i tyłka ruszyć się nie chce.

Arabski- coś tam powiem, na zasadzie kali jeść kali spać. Takie podstawy podstaw. Oczywiście tylko w mowie- czytanie i pisanie to kosmos.


Fabienne, jesteś dzieckiem dwujęzycznym? To od dzisiaj jesteś moją inspiracją, bo ja się strasznie martwie, jak to bedzie z moim Kubusiem, który będzie trzyjęzyczny.
A z tym zapominaniem się w jakim języku się mówi- wkurzają mnie Polacy, co pobędą kilka lat w UK i pierdzielą farmazony, ze polskiego zapominają. Ale faktem jest, ze jak przyjeżdżam na urlop do Polski i jestem w sytuacji, gdzie trzeba szybko zareagować (np. w supermarkecie wjechałam babce koszykiem w jej koszyk), to pierwszy odruch- po angielsku.
A już kosmos jest  jak np. zapominam się i do męża mówię po polsku, a ten zamiast mnie zatrzymać, to jeszcze się uśmiecha i mówi 'Coooo?" Albo jak mama jest u mnie i zaczynam do niej po angielsku. Jak się używa jezyka na co dzień, to łatwo o taki epomyłki.

[Hope]

Fab, skąd złapałaś takiego bakcyla na angielski? Szkoła? Czy chęć poznania i mobilizacja?
Jak długo sie go uczysz?  Nie chodzi o naukę kolorów w przedszkolu, ale "naukę na pełnych obrottach" 

[Zuz]

Mnie się nigdy czeski nie podobał i raczej nie spodoba

Moim ulubionym językiem jest zdecydowanie francuski. Uczyłam się francuskiego od podstawówki, maturę też zdawałam z francuskiego. Do tej pory żałuję, że nie wybrałam romanistyki. No, ale już trudno I wcale nie jest takim trudnym językiem, dla mnie jest piękny!

Hiszpański - uwielbiam!  Ale uczyłam się tylko 3 lata, mam w planach zapisać się ponownie na kurs żeby sobie wszystko poprzypominać.

To są moje ulubione języki. Lubię angielski, ale nie tak bardzo jak francuski i hiszpański

[mala_mi]

Angielski od 4 klasy szkoły podstawowej. Początki angielskiego było dla mnie jak zło konieczne. Nauczycielka wogóle nie miała podejścia aby czegoś nauczyć. W gimnazjum już bylo lepiej, szkoła średnia to już luz.
Niemiecki jakieś kółko z tego języka w gimnazjum nawet nie pamiętam jak mi szło. W szkole średniej ten język był dla mnie po prostu zło konieczne... Nie leży mi wogole wymowa.
Bardzo podoba mi się język włoski oraz norweski

[Fabienne]

irishsoul- WOW, trzyjęzycznym? :O Polski, Angielski i....? Z pisania pracy na ten temat i z obserwacji i trochę ze swojego doświadczenia powiem Ci tak, przeczytaj sobie jedną, dwie książki na temat wychowywania dzieci przy więcej niż jednym jezyku (szczególnie polecam "Raising up a bilingual child" by Barbara Zurer Pearson- bardzo mi pomogła w mojej pracy), tam jest opisane jakie metody najlepiej działają, jest np. taka metoda, jeśli Ty umiesz język polski, a Twój mąż tylko angielski, to Ty zwracaj się do dziecka tylko po polsku, mąż niech mówi do niego po angielsku, i dziecko będzie uczyło się dzięki temu i tego i tego, a dodatkowo będzie rozróżniało, że Polski to Twój język, a angielski to język taty Ta metoda jest nazwana "one parent one language" i jest najbardziej ze wszystkich polecana. Ale to mówię, musiałabyś przeczytać sobie więcej na ten temat Poza tym tak z własnego doświadczenia, owszem, bez książek też się da. Dajmy na to, że po prostu dziecko wychowuje się w polskiej rodzinie, gdzie w domu mówi się tylko po polsku, a mieszkają dajmy na to w Stanach i tam chodzi do szkoły amerykańskiej, to wiadome, że tego tzw. "community language" też się nauczy. Także nie ma się co martwić.


Tak, poniekąd jestem z "dzieci dwujęzycznych" Podczas pisania swojej pracy zauważyłam masę cech wspólnych, a już samo to, że od najmłodszych lat angielski był priorytetem dla moich rodziców, zmuszali mnie nawet czasem do nauki i kiedyś ich za to dosłownie nienawidziłam, a teraz muszę powiedzieć, że jestem im za to dozgonnie wdzięczna.

Fab, skąd złapałaś takiego bakcyla na angielski? Szkoła? Czy chęć poznania i mobilizacja?
Jak długo sie go uczysz?  Nie chodzi o naukę kolorów w przedszkolu, ale "naukę na pełnych obrottach" 

Skąd złapałam bakcyla? Jak zobaczyłam, że mi wchodzi do głowy i że go rozumiem. I że łatwo mi przychodzi. Uczę się angielskiego od 19. lat. I mogę w 100% powiedzieć, że od 19. lat na pełnych obrotach

[irishsoul]

Z dwujezycznoscia nie ma az takiego problemu, bo dziecko jednak bardzo chlonie wiedze. U mnie jest to bardziej skomplikowane. W domu porozumiewamy sie po angielsku, ale jak jestesmy sami, to kazde z nas mowi swoim jezykiem i watpie, zeby ktores odpuscilo. :/  Wiec troche sie boje, jak to bedzie pozniej wygladalo. :/

[Fabienne]

Ale akurat tutaj nie masz się czego bać, bo metoda one parent-one language może być też podporządkowana pod trzy języki. Dajmy na to mów do dziecka po polsku, twój mąż niech mówi w swoim języku, dzięki temu dziecko słucha dwóch  "second language" , a przy tym nauczy się trzeciego "community language", bo się go osłucha w mass mediach, poza domem, w przedszkolu, szkole. Między sobą możecie rozmawiać np. po angielsku, a do dziecka zwracajcie się w swoich ojczystych językach. Naprawdę polecam przeczytać Ci książkę "Raising up a bilingual child", jest bardzo pomocna!

[Kompaktowa]

Fab! Mam coś dla Ciebie!
Lubię kilka czeskich stron na fejsie i przed chwilą zaplątało mi się coś między rękami!

 

[Fabienne]

No tak, wyrwane z kontekstu to jest śmieszne Ale powiem Ci, że odkąd zaczęłam się uczyć czeskiego, to jak się mówi po czesku, to to nie śmieszy Wiesz, dla nich język polski jest śmieszny
A np. wiewiórka to nie tylko drevny kocur, ale też veverka. A narodne divadlo w co drugim moim zadaniu z czeskiego sie pojawia, więc już też nie śmieszy No ale rozumiem, że dla kogoś kto się nie uczy, to jest śmieszne, dla mnie też wcześniej było
Ale teraz sobie pomyślcie jaki polski musi być dla czechów śmieszny

[Kompaktowa]

Wyrwane czy niewyrwane dla mnie to i tak zabawne!
Wczoraj byłam w Czechach i tylko się w tym utwierdziłam, o.
Ale jakie Oni mają karuzele na rynku podczas Ś3B, ohh... <3
I Ci Indianie, którzy grają sobie na ulicy... Jeeej... Dzięki nim lubię ten kraj! Ba, nawet język mi przestaje przeszkadzać.
Dzisiaj po meczu (zależy od wyniku) już tak śmiało tam nie pójdę.

[Mariatta]

Posiadam językową manię, co jakiś czas mam ochotę zacząć uczyć się kolejnego języka, nie umiem sie tylko na coś zdecydować. Takaże do tej pory uczyłam sie trzech:
- angielskiego - kilkanaście lat, od podstawówki aż do studiów - anglistyka:)
- niemieckiego - 6 lat nauki, tyle samo lat przerwy, także większość zdązyłam zapomnieć. Kiedyś lubiłam, potem nauczycielka mnie zniechęciła. Skończyło się na ustnej maturze i zaprzestaniu nauki.
- hiszpańskiego - 3 lata na studiach, obecnie wykorzystuję w pracy, najprawdopodobniej niedługo jeszcze kurs będę mieć.

[Skorpionica]

Posiadam językową manię, co jakiś czas mam ochotę zacząć uczyć się kolejnego języka, nie umiem sie tylko na coś zdecydować.

Też mam chyba coś takiego w sobie. Tylko, że ja obracam się wokół 3: holenderski, który juz dawno odpuściłam i chyba jednak odpuszczę na zawsze; rosyjski, który przez dziwną pisownię jest...dziwny i chyba też skapituluję, czy fiński (o tym wcześniej nie wspominałam), który zaczął się razem z początkiem słuchania wokalistów z Finlandii. O dziwo aktualnie więcej słówek znam z fińskiego niż z holenderskiego. To w sumie nie dziwne jak holenderskiego uczyłam się ostatni raz 2-3 lata temu.