Dyskutujesz.pl
Film, teatr, muzyka, książki... => Film / Teatr TV => Wątek zaczęty przez: Justek w Lipiec 25, 2012, 21:48:36
-
Mamy filmy, teatry TV, ale przecież to bajki (oraz filmy dla dzieci, które postanowiłam dodać do tematu po chwilowym zastanowieniu) każdy zna, każdy na pewno jakieś ogląda i śmiem twierdzić, że każdy, nawet najpoważniejszy człowiek, ma jakieś ulubione bajki, które nadal lubi oglądać ;) Więc na początek zadam pytanie: Jakie bajki lubicie najbardziej? :D
Moja lista musiałaby być baaardzo długa, gdybym tak miała wszystkie wymieniać (dlatego wspomnę dosłownie o kilku, a potem postaram się z czasem dodawać coś od siebie, jeśli wątek się przyjmie). Ja bowiem od zawsze bajki lubiłam i wcale nie wstydzę się tego, że nadal oglądam je z ogromną przyjemnością. Mam te ulubione z dzieciństwa, które oglądam z wielkim sentymentem oraz takie, które polubiłam znacznie później.
Przede wszystkim: DISNEY! Król Lew, który nadal mnie wzrusza niemiłosiernie, pamiętam jak razem z koleżanką nadużywałyśmy tej bajki jeszcze na odtwarzaczu video, Pocahontas (ale w jakiejś starszej wersji niż ta, którą teraz się ogląda, też na VHS, choć ta aktualna też jest super, szczególnie muzyka- "Kolorowy wiatr" (http://www.youtube.com/watch?v=7-2cn6Ez0IE)), Mała syrenka, Dzwonnik z Notre Damme, Mulan, Tarzan...i wiele, wiele innych. Uśmiechałam się do siebie, wypisując te wszystkie tytułu, bo to naprawdę kawał mojego dzieciństwa :D
Jako dziecko uwielbiałam też wszystko, co związane z Myszką Miki, teraz mi to minęło (chyba przez wzgląd na to co z tą bajką zrobili, zbyt unowocześniona jest teraz), ale został jeden inny, bardzo znany bohater: Kubuś Puchatek! smilie_girl_321 Zakochana jestem nadal po uszy w nim i we wszystkich jego przyjaciołach, z Kłapouszkiem na czele. Puchatek zauroczył mnie jako bajka w odcinkach, pełnometrażowa...tylko teraz nie potrafię ścierpieć tego, co robią z Puchatkiem, jakaś beznadziejna wieczorynka powstała z udziałem jego i Tygryska, którzy są jakąś tam brygadą...dla mnie- koszmar, cały Kubusiowy klimat zniknął smilie_girl_238
A później? Później doszedł kultowy dla mnie Shrek, który z każdą kolejną częścią traci i tak naprawdę kocham tylko pierwszą; Epoka lodowcowa, która tak samo jak w przypadku Shreka ten urok miała tylko na początku, a najnowszej części co prawda nie oglądałam, ale chociażby z Waszych opinii tu na forum wywnioskowałam, że to nic straconego.
-
Jako dziecko uwielbiałam też wszystko, co związane z Myszką Miki, teraz mi to minęło (chyba przez wzgląd na to co z tą bajką zrobili, zbyt unowocześniona jest teraz), ale został jeden inny, bardzo znany bohater: Kubuś Puchatek! smilie_girl_321 Zakochana jestem nadal po uszy w nim i we wszystkich jego przyjaciołach, z Kłapouszkiem na czele. Puchatek zauroczył mnie jako bajka w odcinkach, pełnometrażowa...tylko teraz nie potrafię ścierpieć tego, co robią z Puchatkiem, jakaś beznadziejna wieczorynka powstała z udziałem jego i Tygryska, którzy są jakąś tam brygadą...dla mnie- koszmar, cały Kubusiowy klimat zniknął smilie_girl_238
Zgadzam się odnośnie Kubusia Puchatka. Nie wiem czy ktoś widział nową wersję Kubusia (gdzie zamiast Krzysia jest Tosia i jakiś pies). Miałam 'zaszczyt' oglądać kawałek, przez moją trzyletnią kuzynkę. To jest taka żenada, że gorsza być nie może. Nie ma tego klimatu, spokoju, z którym zawsze kojarzyła mi się tak bajka. A co najgorsze, małe dzieci wolą nową wersję, bo w niej są piosenki... Cała magia Kubusia Puchatka zniknęła.
-
Ja tam obstaję przy klasyce, w którą wciągam również moje dziecko - Bolek i Lolek, Reksio, Krecik, Kot Filemon, Miś Uszatek - bajki doskonałe, pełne ciepła, z przesłaniem, BEZ PRZEMOCY, które nigdy się nie zestarzeją. Obecne kreskówki dla dzieci to masowo produkowany, komputerowy zwykły chłam. Należy dzieci trzymać od tego z daleka - szczególnie, że są coraz częstsze zakusy, aby w takich bajkach przemycać "nowoczesną myśl" - więc raczej nie będą one służyły rozrywce dziecka - a wychowaniu "nowego obywatela".
Shrek, Epoka Lodowcowa i tym podobne - no fajne to jest, nie powiem. Ale po co rozbić z tych bajek telenowele? Pierwszy Szrek był rewelacyjny, drugi tylko dobry, trzeci denny, o czwartym się wypowiadał nie będę bo..... żal. Odnoszę zresztą wrażenie, że po pierwszym Szreku zrobiła się cała fala bajek "szrekopodobnych" tworzonych komputerowo, teraz także w "czyde", które nic nie wnosiły i nie wnoszą.
-
Bajki - och było ich pełno ;)
A te, które uwielbiałam... Ach. Czasem do nich wracam smilie_girl_231
Mała syrenka, Piękna i bestia, Kopciuszek, Król lew, Śpiąca królewna, Królewna Śnieżka i 7 krasnoludków, Zakochany kundel, Księżniczka łabędzi...
Pewnie jest więcej tytułów, ale teraz nie mogę sobie przypomnieć.
Cieszę się, że urodziłam się w czasach, gdzie te bajki były na porządku dziennym.
Teraźniejsze Shreki, Epoki lodowcowe, Madagascar - są fajne i do pośmiania się, ale tamte bajki miały swój urok, oglądało się je z zapartym tchem, miłość była pięknie pokazana smilie_girl_301, kształtowały w prawidłowy sposób umysł małego dziecka ;)
-
Ja tam obstaję przy klasyce, w którą wciągam również moje dziecko - Bolek i Lolek, Reksio, Krecik, Kot Filemon, Miś Uszatek - bajki doskonałe, pełne ciepła, z przesłaniem, BEZ PRZEMOCY, które nigdy się nie zestarzeją. "
To świetna sprawa, że ludzie nadal dzieciom puszczają te bajki i że one nadal chcą je oglądać! ;) "Mój" Kacperek bardzo lubi Bolka i Lolka oraz Reksia, do reszty bajek się jeszcze nie przekonał, ale Bolek i Lolek...to jego ulubieńcy :D Nie sądziłam, że tak się wciągnie, tym bardziej, że wcześniej preferował "Tomka i przyjaciół" (ma przeogromne zamiłowanie do pociągów), a ta bajka ma dwie wersje- jedną fajną, żywą, a drugą taką...martwą, przerażającą. Pociągom tylko oczy się ruszają i to w taki bardzo dziwny sposób. Z czasem jednak, kiedy dałam mu w prezencie płytę z przygodami Bolka i Lolka, przekonał się.
Ja z tych wszystkich to najbardziej lubię Krecika i Kota Filemona, najmilej wspominam smilie_girl_321 A o ile Reksia oraz Bolka i Lolka często można obejrzeć na Pulsie, o tyle Kota Filemona np. baaardzo dawno nie widziałam :(
Poza tym są jeszcze inne bajki, młodsze od tych, które wymieniłeś, a też interesujące. Ja np. oglądałam Tabalugę, Gumisie, czy nawet nielubiane teraz przez wszystkich Smerfy, to też są mądre bajki i piękne, kolorowe, ładnie zrobione.
-
Smerfy - bardzo lubiłam Smerfy, dopóki się za bardzo nie rozbudowały - doszły te małe Smerfiątka i jakoś się to wszystko zatraciło...
-
wcześniej preferował "Tomka i przyjaciół" (ma przeogromne zamiłowanie do pociągów), a ta bajka ma dwie wersje- jedną fajną, żywą, a drugą taką...martwą, przerażającą. Pociągom tylko oczy się ruszają i to w taki bardzo dziwny sposób.
Przerażającą? W życiu! Ta wersja jest jedynie słuszną wersją "Tomasza". To co potem z tą bajką zrobiona (komputerowy chłam) to jakaś ponura farsa.
Poza tym są jeszcze inne bajki, młodsze od tych, które wymieniłeś, a też interesujące. Ja np. oglądałam Tabalugę, Gumisie, czy nawet nielubiane teraz przez wszystkich Smerfy, to też są mądre bajki i piękne, kolorowe, ładnie zrobione.
Tabaluga to zawsze dla mnie jakaś dziwna była.... Smerfy są spoko - nawet te nowsze ze Smerfikami moim zdaniem dają radę. Szkoda, że prawdopodobnie i tą bajkę czeka przysżłość postaci komputerowego chłamu.
Gumisie są świetne. Stara dobra disneyowska bajka - z czasów gdy Disney nie robił jeszcze gównianych "Chaj Skól Muzikali" i innych szmir z tymi ******* "gwiazdeczkami" pokroju Lowato czy Gomez. Poza tym w polskiej wersji - pięknie zaśpiewana piosenka tytułowa przez ś.p. Andrzeja Zauchę.
Mintku, dostajesz ostrzeżenie za używane przez siebie słownictwo. Kolejny raz proszę Cię: panuj nad nim. To niekulturalne używać takich sformułowań względem kogokolwiek, a szczególnie osób, które wcale takie nie są i nie masz podstaw, aby je obrażać.
-
Przerażającą? W życiu!
Nie w życiu, a w moim odczuciu. Niespełna dwulatkowi się to początkowo podobało, bo nie musiał skupiać swojej uwagi na wszystkim, ale z czasem zaczęło go to nudzić i o wiele bardziej wolał oglądać Tomka "żywego", kiedy coś się tam działo, było więcej postaci, dym z komina (który uwielbia, szczególnie u pociągów). Ta bajka jest po prostu kolorowa i radośniejsza. Odcinek ze skrzypiącym Karolkiem znam na pamięć :D
A wszystkie z wymienionych przez siebie bajek piękne były pod tym względem, że przedstawiały fajnie przyjaźń (w wiosce Smerfów każdy sobie pomagał, w Gumisiach Sani z księżniczką Kalą, no i Tabaluga swoich przyjaciół miał) oraz walkę dobra ze złem oraz to, że to dobro zawsze wygrywa, głównie wtedy, kiedy się sobie wzajemnie pomaga. Współczesne bajki nieczęsto mogą się pochwalić takim przekazem.
-
A wszystkie z wymienionych przez siebie bajek piękne były pod tym względem, że przedstawiały fajnie przyjaźń (w wiosce Smerfów każdy sobie pomagał, w Gumisiach Sani z księżniczką Kalą, no i Tabaluga swoich przyjaciół miał) oraz walkę dobra ze złem oraz to, że to dobro zawsze wygrywa, głównie wtedy, kiedy się sobie wzajemnie pomaga. Współczesne bajki nieczęsto mogą się pochwalić takim przekazem.
Szczególnie, że ta walka dobra ze złem w tych bajkach jest całkowicie bezkrwawa i bez realnej przemocy. Czy taki książe Igthorn, czy Gargamel tak naprawdę nikomu krzywdy nie czyni i vice versa. Porównaj sobie to z "Tomem i Jerrym" czy "Zwariowanymi Melodiami" gdzie ciągle się okładają po łbach kowadłami.
-
No dziwne, żeby w bajkach dla dzieci lała się krew i głowy odpadały. Bajki bez przemocy były cudowne ;)
-
Kiedyś to były bajki! Nie to co teraz na tych wszystkich programach dla dzieci typu Cartoon Network. :P
Uwielbiałam Smerfy czy Tabalugę, jak byłam bardzo mała to podobno bardzo lubiłam oglądać Toma i Jerry'ego :D Scooby Doo też fajna bajka, czasem sobie jeszcze obejrzę :D
Ach, piękne były te czasy dzieciństwa ;)
-
Co prawda ja akurat należę do miłośników Toma i Jerrego oraz ich starszych odpowiedników, jakimi są Wilk i Zając... ;D ale to prawda co mówisz. Krew się w tych bajkach nie leje, ale sposób w jaki dokuczają sobie bohaterowi, nie jest dobrym przykładem na to, jak należy postępować. Obawiam się, że dzieci mogłyby wykorzystać to jako naukę, jakimi sposobami można komuś dowalić. Chociaż ja tam oglądałam obydwie bajki i nie wpłynęło to na mnie w żaden negatywny sposób ;)
-
Co prawda ja akurat należę do miłośników Toma i Jerrego oraz ich starszych odpowiedników, jakimi są Wilk i Zając... ;D ale to prawda co mówisz. Krew się w tych bajkach nie leje, ale sposób w jaki dokuczają sobie bohaterowi, nie jest dobrym przykładem na to, jak należy postępować. Obawiam się, że dzieci mogłyby wykorzystać to jako naukę, jakimi sposobami można komuś dowalić. Chociaż ja tam oglądałam obydwie bajki i nie wpłynęło to na mnie w żaden negatywny sposób ;)
Bo te bajki są raczej dla dorosłych moim zdaniem... :)
-
O, zapomniałam o Wilku i Zającu! :D Miałam nagrane na kasetę VHS i oglądałam codziennie :D No może niektóre dzieci biorą zły przykład, ale w sumie to ani Tom nie zjadł Jerry'ego, ani Wilk Zająca, krzywdy sobie nie robili, dzisiejsze bajki są o wiele bardziej drastyczne.
-
O, zapomniałam o Wilku i Zającu! :D Miałam nagrane na kasetę VHS i oglądałam codziennie :D No może niektóre dzieci biorą zły przykład, ale w sumie to ani Tom nie zjadł Jerry'ego, ani Wilk Zająca, krzywdy sobie nie robili, dzisiejsze bajki są o wiele bardziej drastyczne.
Tak, ale pokazują, że można sobie dokuczać wbijając szpilkę w ogon lub tak jak mówi Mintek walnąć młotkiem w głowę.
A Scooby to jedna z tych gorszych animowanek (na pewno nie dla dzieci). Tam tylko straszydła występują. Dzieci potem bawią się w wampiry, wilkołaki i mumie, co sama zaobserwowałam na przedszkolnym podwórku. A wieczorem - płacz i strach, o czym donosili mi rodzice (przy czym trzeba zauważyć, że sami są winni pozwalając dzieciom oglądać takie "bajki").
A pamiętam też jeden z odcinków "Na dobre i na złe", w którym chłopiec w młodszym wieku szkolnym zafascynowany Supermenem (albo Batmanem, nie pamiętam dokładnie) też chciał latać i wyskoczył z balkonu.
Moje dziecko ogląda bajki, o których wspominał Mintek: Bolek i Lolek, Reksio, Krecik, Zaczarowany ołówek, Kot Filemon - uwielbia je. A najlepiej gdy obok siedzę ja lub tata i razem z nim śmiejemy się lub dziwimy się.
Czasem wykorzystam w zajęciach przedszkolnych którąś z nich (bo mają wychowawczy bądź dydaktyczny wydźwięk) to dzieciaki oglądają je z największą uwagą. Cisza jest wtedy jak makiem zasiał. Nawet taki bardzo nadpobudliwy ruchowo Miłosz ogląda w spokoju.
A tak już nawiasem mówiąc, to zauważyłam, że podobne rezultaty daje czytanie im książek (ale z wykorzystaniem różnych środków artystycznego wyrazu, np. intonacji głosu). Mogą wtedy zasłuchani siedzieć, czy leżeć przez naprawdę długi czas i jeszcze potem opowiedzieć o tym, co słyszeli. A wiecie dlaczego? Bo dla nich takie poznawanie przygód bohaterów (przez czytanie) to nowość. Rzadko w dzisiejszych czasach kultywuje się w domach zwyczaj czytania dzieciom książek. Po przyjściu z przedszkola jest obiad, telewizja, komputer, kolacja i spać.
-
Ja oglądałam tylko takie i nie czuję, żeby to jakoś na mnie negatywnie wpłynęło ;) Nigdy nikogo nie pobiłam młotkiem :) To też chyba zależy jakie dziecko ma charakter ;)
-
Wierz mi że są takie dzieci i to coraz częściej.
Doskonale widać to właśnie w przedszkolach, gdzie dzieci nie bardzo jeszcze świadome konsekwencji swoich czynów, usprawiedliwiają je tym, że "... a Jerry włożył ogon Toma do gniazdka i kot nie umarł, tylko świecił się na czerwono" (wypowiedź czterolatka).
No oczywiście nie na wszystkie dzieci tak działają te pseudobajki, ale te, na które działają mogą stanowić zagrożenie, albo dla siebie, albo dla innych.
-
No tak, niektóre dzieci zbyt dosłownie biorą to co widzą. Nie mam doświadczenia jeśli chodzi o temat dzieci, więc nie wiem jak zachowują się dzisiejsze trzy-, czy czterolatki.
-
Ja podobnie jak większość tęsknie za czasami, gdy w telewizji puszczane były takie bajki jak: Gumisie, Smerfy, Tabaluga, Krecik, Reksio itd. ale nigdy nie zapomnę bajki mojego dzieciństwa, którą razem z braćmi zawsze oglądałam.. mam na myśli "Dragon Ball" smilie_girl_321 Ja to uwielbiałam po prostu! W poprzdenie wakacje nawet oglądałam na internecie powtórki z serii "Dragon Ball Z". Zawsze moją ulubioną postacią był Son Goten - kochałam tego chłopca. Tak samo Tronk! Ach.. co to były za czasy piękne smilie_girl_356 Pamiętam doskonale jak czekałam na każdy kolejny odcinek, jak kibicowałam swoim ulubieńcom. Haha. Fajnie by było znów chociaż przez chwile pobyć dzieckiem smilie_girl_231
-
Fajnie by było znów chociaż przez chwile pobyć dzieckiem smilie_girl_231
O taaak! smilie_girl_308 Kiedyś wieczorynka to było coś! Gumisie, Smerfy, Muminki czy Tabaluga to były moje ulubione bajki! Jeszcze nie tak dawno oglądałam z bratem Reksia, a teraz? Teraz nie ma jakiś typowo fajnych, interesujących bajek. Jak się włączy pierwszy lepszy kanał Cartoon Network czy coś innego to w bajkach gości głównie przemoc, nie ukazywana jest żadna radość życia, żadna miłość, tylko głupie bijatyki. Przykre...
-
Ja podobnie jak większość tęsknie za czasami, gdy w telewizji puszczane były takie bajki jak: Gumisie, Smerfy, Tabaluga, Krecik, Reksio
Cały czas są puszczane. Trzeba tylko trochę poszukać. Np. obecnie na kanale Polsat Jim-Jam wieczorem lecą składanki Reksia i Bolka i Lolka.
itd. ale nigdy nie zapomnę bajki mojego dzieciństwa, którą razem z braćmi zawsze oglądałam.. mam na myśli "Dragon Ball" smilie_girl_321 Ja to uwielbiałam po prostu! W poprzdenie wakacje nawet oglądałam na internecie powtórki z serii "Dragon Ball Z". Zawsze moją ulubioną postacią był Son Goten - kochałam tego chłopca.
Eeeee..... dla mnie to było zwyczajnie głupie. Jakieś dziwne ludziki z fryzem na pół ekranu, jakieś błyski, strzelanie.... no dziwne. Obejrzałem kilka odcinków zachęcony przez kolegę i jedyną myślą podczas oglądania tegoż było "Co to ma być?!".
-
Mintku, tak, ale nie każdy ma polsat jim-jam ;) Kiedyś na TVN Style leciał Franklin, to sobie oglądałam, ale teraz jakoś nie mogę na niego trafić, pewnie też już nie ma :)
Jednym się podoba, drugim nie - kwestia gustu ;)
-
Jednak ogólnie zauważam, tendencję nawrotu do starych klasycznych bajek.
-
Ja uwielbiałam i nadal bardzo lubię "Zaczarowany ołówek" (smilie_girl_321) oraz "Bolka i Lolka". Na nich się wychowałam. Tata jeszcze przed moim narodzeniem nagrywał mi starsze polskie bajki, ale nie tylko, bo również "Krecika" i cudowną bajkę "Wilk i zając". Pamiętam jak mój kuzyn oglądając "Pokemony" był zahipnotyzowany, a później jakaś agresja w niego wchodziła. Mnie rodzice za to nie pozwalali oglądać tym podobnych ogłupiaczy. I jestem im za to bardzo wdzięczna.
-
A ja oglądałam Pokemony (choć częściej grałam w nie i bawiłam się z bratem w ogrodzie) i jakoś żyję, żadnej agresji w związku z tym nie przejawiałam, ogłupiona tym bardziej nie byłam i nadal nie jestem. Kiedyś ta bajka była o wiele...normalniejsza. Może nie była tak kojąca i piękna dla dzieci jak "Bolek i Lolek", ale nie uważam, aby to była reguła. Teraz własnym dzieciom już bym tego nie puściła, bo sporo się zmieniło, ale kiedyś- czemu nie? Pokemony rozwijały moją wyobraźnię tak samo, jak inne bajki albo i lepiej, bo od zawsze lubiłam fantastyczne stworzenia ;)
-
Ja mam inne zdanie. Ogólnie unikałam takich bajek, ponieważ mnie to nudziło i wydawało się bezsensowne. Wszystko było takie naciągane, nierealne.
-
Ja mam inne zdanie. Ogólnie unikałam takich bajek, ponieważ mnie to nudziło i wydawało się bezsensowne. Wszystko było takie naciągane, nierealne.
O właśnie. Poza tym wydaje mi się, że te "bajki" były głównie po to by napędzać biznes. W końcu "Pokemony" to nie tylko film - także gry, kubki, ubranka, zabawki, zeszyty, piórniki, komiksy i co się komu zamarzy. W końcu podtytuł bajki brzmi "Cath'em all" - "pochwyć je wszystkie". I o to chodziło - żeby dziecko po obejrzeniu filmu zażądało komiksu, gry, czy innych gadżetów z bohaterami. Zresztą nie tylko "Pokemonów" się to tyczy dziś...
-
Dokładnie, Mintek. Ta bajka wywołała szał. Pamiętam w szkole wszyscy chcieli mieć wszytko z Pokemonami. Zbierali te kulki, z których niby wychodził Pokemon (to chyba największy bezsens tej bajki; jak dzieci mogły wierzyć w to, że z kulki może wyjść zwierzak). Pamiętam, że również w chrupkach były jakieś plastiki z podobiznami. Wszyscy nimi grali, a mnie to totalnie nie kręciło. Tak jak wspomniałeś, zrobiono na tym niezły biznes.
-
A ja oglądałam Pokemony (choć częściej grałam w nie i bawiłam się z bratem w ogrodzie) i jakoś żyję, żadnej agresji w związku z tym nie przejawiałam, ogłupiona tym bardziej nie byłam i nadal nie jestem. Kiedyś ta bajka była o wiele...normalniejsza. Może nie była tak kojąca i piękna dla dzieci jak "Bolek i Lolek", ale nie uważam, aby to była reguła. Teraz własnym dzieciom już bym tego nie puściła, bo sporo się zmieniło, ale kiedyś- czemu nie? Pokemony rozwijały moją wyobraźnię tak samo, jak inne bajki albo i lepiej, bo od zawsze lubiłam fantastyczne stworzenia ;)
Tu się z Tobą zgodzę! ;D
Pokemony to był jakiś totalny szał, każdy to oglądał, w Lay'sach były takie żetony, jeszcze gdzieś je mam, pewnie leżą na strychu.
Ale faktem jest, że z czasem coś się w nich zmieniło i już nie były takie.. fajne ;D Ale ja osobiście na pewno będę je miło wspominać, bo to jednak jakaś część mojego dzieciństwa ;)
-
(to chyba największy bezsens tej bajki; jak dzieci mogły wierzyć w to, że z kulki może wyjść zwierzak).
Kwestia wyobraźni, ja miałam rozwiniętą, więc pokeball sprawiał mi, jako 7-8 letniej dziewczynce wielką frajdę. Poza tym to jest właśnie fantastyka, której każda bajka trochę w sobie ma...a jak można było wierzyć, że wilk palił fajkę (w bajce!), chodził w różowych koszulach i gadał sobie z zającem? Albo że Reksio, zwykły piesek podwórkowy, montował sobie w budzie drzwiczki i komin? Tak samo dziwna sprawa jak z kulką, z której wychodziły wymyślone potworki :D Albo i dziwniejsza, bo to się widywało na co dzień i potem dziecko myślało: czemu pies babci taki głupi, że komina w budzie nie ma i marznie? :D
Pokemony to po prostu bajka dla starszych dzieci. Maluchowi bym jej nie puściła, ale kiedy dziecko w takim właśnie wieku, w jakim ja byłam, gdy Pokemony oglądałam, potrzebuje czegoś więcej, jakichś dodatkowych atrakcji, niż samo oglądanie bajki, pojawiły się Pokemony, które dostarczały spokojnej zabawy na wielu płaszczyznach.
-
Pokemony to po prostu bajka dla starszych dzieci. Maluchowi bym jej nie puściła, ale kiedy dziecko w takim właśnie wieku, w jakim ja byłam, gdy Pokemony oglądałam, potrzebuje czegoś więcej, jakichś dodatkowych atrakcji, niż samo oglądanie bajki, pojawiły się Pokemony, które dostarczały spokojnej zabawy na wielu płaszczyznach.
Byłam trochę starsza od Ciebie kiedy na antenie pojawiły się Pokemony i dlatego nie uważam, żeby dostarczały one spokojnej zabawy starszym dzieciom...
Jeśli chodzi o "Wilka i zająca" czy "Reksia", o których wypowiedziałaś się trochę ironicznie. To są bajki, które są zbudowane na personifikacji. Pokazują zwierzęta, które po przez nadane im cechy ludzkie, przedstawiają co jest dobre a co złe. Nie porównujmy bajek bez przemocy do "Pokomenów", w których widoczna była przemoc i agresja. Nie pochwalam tego, mimo, iż jest tam przestawiona walka dobra ze złem. Dzieci biorą przykład z bajkowych bohaterów i czasami zachowują się jak oni. W pojęciu takiej Zosi, której koleżanka zabrała lalkę czymś normalnym będzie krzyk czy nawet uderzenie tego drugiego dziecka, ponieważ tak robią bajkowi bohaterowie.
-
A ja wychowałam się zarówno na "Wilku i zającu', 'Tomie i Jerrym' jak i na 'Pokemonach' i nigdy nie było ze mną problemów, nikogo nie pobiłam, ani się nie naśmiewałam, wszystko zależy od wychowania. Jak rodzic zostawia dziecko samemu sobie, bo całymi dniami pracuje to to dziecko nie wie, że jak np. Jerry rozbił Tomowi butelkę na głowie to jest złe, no bo kto ma im to wytłumaczyć?
Zgadza się, że bajki w jakimś stopniu wpływają na dziecko, ale jasne jest, że to rodzice powinni ukształtować charakter syna czy córki.
-
Wilk i zając, Tom&Jerry - tak, ale pod koniec podstawówki przyszedł czas na inne bajki - Czarodziejka z księżyca, Bia - wojownicza księżniczka, Czarodziejka Sally, Generał Daimos, Yataman, Gigi la Trotolla i ta bajka o piłce nożnej - jeny, jak ja to uwielbiałam, zwłaszcza Czarodziejkę z księżyca ;)
-
Wilk i zając, Tom&Jerry - tak, ale pod koniec podstawówki przyszedł czas na inne bajki - Czarodziejka z księżyca, Bia - wojownicza księżniczka, Czarodziejka Sally, Generał Daimos, Yataman, Gigi la Trotolla i ta bajka o piłce nożnej - jeny, jak ja to uwielbiałam, zwłaszcza Czarodziejkę z księżyca ;)
Stara, dobra Polonia 1, co? :D "Yattaman" - no to było tak straszliwie głupie, że aż z tej głupoty.... fajne - zresztą niedawno znalazłem to w wersji aktorskiej - i trzyma klimat "animki".
Bajka "o piłce nożnej" to pewnie "Kapitan Tsubasa" (czy podobnie).
Taka ciekawostka co do bohaterów kreskówek: :D
http://odkrywcy.pl/gid,14795534,title,Choroby-psychiczne-bohaterow-bajek,galeriazdjecie.html (http://odkrywcy.pl/gid,14795534,title,Choroby-psychiczne-bohaterow-bajek,galeriazdjecie.html)
-
Och, o bajkach mogłabym długo opowiadać! smilie_girl_299
Przede wszystkim produkcje Disneya - Król Lew, Mała Syrenka, Śpiąca Królewna czy Pocahontas - stanowiły standard w mojej kolekcji filmowej. Do dziś jestem zdania, że piosenki z Króla Lwa czy "Kolorowy Wiatr" Pocahontas to arcydzieła, jeśli chodzi o muzykę bajkową. Nie jestem do końca na czasie z najnowszymi bajkami, dlatego może powinnam się powstrzymać od stwierdzenia, że tamtych produkcji i muzyki nic nie przebiło, ale jakoś nie mogę...
Byłam także uzależniona od "Księżniczki Łabędzi", bajki nie-Disney'owskiej, ale równie dobrej. Tutaj także muszę zwrócić uwagę na piosenki, w których fenomenalnie jako Odetta zaśpiewała Olga Bończyk.
Oczywiście bajki w odcinkach też nie zostaną przeze mnie pominięte. Madeleine, Reksio, Smerfy, Gumisie, Krecik, Muminki (choć książka oczywiście i tak lepsza!)... Starszym bajkom nie brakuje ciepła.
-
O! To nie wiedziałam, że głos Odetty to głos Olgi Bończyk - chyba sobie zaraz włączę Księżniczkę łabędzi ;)
-
A Derecka dubbingował Jacek Bończyk. :)
-
Bajki z dzieciństwa która zapadła mi w pamięci to Tabaluga i Smerfy. W Tabaludze nie podoba mi się cały ten Arktos. On chcę tę ich dolinę zniszczyć ale, mu się to nie udaje (i dobrze!). A Smerfy lubię za tego małego dzieciaczka Smerfusia :) On jest takii słodki smilie_girl_301
-
Za moich czasów to Smerfy były bez tych małych Smerfiątek i wtedy właśnie były najfajniejsze. I ta piosenka na początku, czołówka, no esencja mojego dzieciństwa - Hej dzieci, jeśli chcecie, zobaczyć Smerfów las, przed ekran dziś zapraszam Was - cudowne dzieciństwo z taką bajką na dobranoc, wracało się z podwórka i oglądało Smerfy :)
-
Bajka mojego dzieciństwa to przede wszystkim "Pszczółka Maja". Mogłabym godzinami pisać jak bardzo kojąco działa na mnie do dzisiaj głos Ewy Złotowskiej. Pamiętam jak czekałam zawsze na piątek...
A poza tym...Reksio, Miś Uszatek, Smerfy...ale to już było później. I tka jak Maleńka lubiłam te pierwsze Smerfy, bez smerfiątek i dziadków, którzy nagle nie wiadomo skąd się wzięli :P
-
I tka jak Maleńka lubiłam te pierwsze Smerfy, bez smerfiątek i dziadków, którzy nagle nie wiadomo skąd się wzięli :P
Tak, te pierwsze Smerfy były najlepsze. Potem jakieś dziadki się pojawiły, jakieś Saszetki.... nie wiem co to miało być. A wczoraj obejrzałem te Smerfy komputerowe z 2011 i..... padłem. Pewnych bajek nie powinno się robić w wersji "komputerowej" i udziwniać - bo wychodzi jakieś g..... a nie bajka. A'propos - wiecie, że "Pszczółka Maja" też ma mieć "nową wersję"? Ech....
-
Widać wszystko musi mieć swoją nową wersję - niedługo człowiek będzie miał nową wersję. Ani myślę tego oglądać :P
Dzieci może kiedyś obejrzą, tymczasem zaznajamiam ich z wersjami starymi, pierwotnymi.
Disney też się moim zdaniem popsuł. Już nawet nie chodzi o technikę, ale jak to wszystko porównać z kochanym Pluto czy Donaldem...
-
Disney też się moim zdaniem popsuł. Już nawet nie chodzi o technikę, ale jak to wszystko porównać z kochanym Pluto czy Donaldem...
Disney to w tym momencie porażka na całej linii. Naprawdę, kocham klasyczne kreskówki z Miki, Donaldem i Pluto, ale to co się teraz tam wyrabia to normalnie powinien być Trybunał w Strasburgu. Marka dawniej będąca synonimem najlepszych filmów dla dzieci na świecie rozmieniła się na drobne, prezentując masową produkcję - "filmy dla młodzieży"- HSM i cała masa podobnych do siebie szmir, różniących się tylko tytułem i obsadą, czy też bohaterowie starych kreskówek przeniesieni w "czy-de". Żal bierze jak się ogląda "Klub Przyjaciół Myszki Miki" gdzie koszmarne "kukiełki" (niestety - "utrójwymiarowienie" takich postaci zwyczajnie je zabija) gibają się sztywno do rytmu debilnej melodyjki.
-
Dokładnie. Cały czas mi się zresztą wydawało, że kanał bajkowy Disneya to musi być rewelacja, mając w pamięci stare, dobre bajki. Jak już zobaczyłam co teraz prezentuje - podziękowałam. Zresztą inne kanały nie lepsze. Smutne <papa> Chcą dziecku znaleźć coś poczciwego trzeba się nieźle naszukać po kanałach typowo niebajkowych :o
-
Bo jednak stara, klasyczna animacja 2D to arcydzieło i nikt mnie nie przekona, ze jest inaczej. I nie chodzi tylko o Disneya - ale w ogóle. Są wyjątki - Szrek, Wall-E czy podobne, ale ogólnie 2D rządzi.
Smerfy w 3D są dziwaczne, Myszka Miki pokraczna... Pszczółka Maja pewnie podobnie będzie, widziałem 3D Kubusia Puchatka - Krzysia zamieniono na jakąś dziewczynkę (pewnie "parytety" i do bajek wkroczyły już) i jakieś to głupkowate takie jest.
-
Jeśli chodzi o ten film ze Smerfami, to oglądałam go w domu, a więc bez efektów 3D ;) i powiem tak... Nie nastawiałam się na jakieś arcydzieło, film niewiadomo jak wysokich lotów. I dlatego oglądało mi się nieźle. Przewidywalny scenariusz, ale czego się spodziewać po kinie familijnym ;) Poza tym, obejrzałam też ze względu na aktorów, bo byłam ciekawa jak poradzą sobie poza serialami ;] Jasne, że nie są to te stare, klasyczne Smerfy, ale tak od razu bym ich nie skreślała. No chyba że ktoś oczekiwał oskarowej produkcji. Ja nie nazwałabym go "g****", perłą też nie, ale jak na leniwe popołudnie czy też wieczór, żeby się zrelaksować i odmóżdżyć, to wg mnie są ok. Tym bardziej, że są produkcje milion razy gorsze, a do nich kwalifikuję te jakieś wróżko-komputerowe coś, Hanny Monatany i inne. Na ich tle Smerfy się bronią całkiem nieźle.
Z filmowych wersji bajek oglądałam jakiś czas temu "Królewnę Śnieżkę" z Julią Roberts i Lilly Collins (oryg. "Mirror Mirror"). Było to miłe zaskoczenie, bo a i owszem, kino familijne znów, ale zabawne, Julia jako Królowa fajna, Lilly est ujmująco naturalna i, wbrew temu co piszą na forach, wygląda naprawdę cudnie. Natomiast aktualnie oglądam tą drugą Śnieżkę, "Królewna Śnieżka i Łowca". Oglądam, bo obejrzeć nie mogę. Jedyne, co broni się w tym filmie, to Charlize Theron w roli Królowej, efekty i ogólny pomysł. Poza tym - jak na razie, wszystko inne leży i kwiczy, a już totalną porażką jest Kristen "Jedna Mina" Stewart jako Śnieżka. TRAGEDIA. Patrzeć już na nią nie mogę, a wszyscy w tym filmie podkreślają, jaka to ona piękna, jakim to jest "Wybrańcem", jak to "poprowadzi ich do zwycięstwa nad złem", bla bla bla. ::)
A jeszcze tak z innej beczki... Zabijcie mnie, ale jak pamiętam, to nienawidziłam tych Uszatków, Bolków i Lolków, Krecików... Pszczółka Maja jeszcze uszła, ale tamtych nie trawiłam zupełnie. Z dobranocek najbardziej czekałam zawsze na Smerfy albo Gumisie, o. ;)
-
Jeśli chodzi o ten film ze Smerfami, to oglądałam go w domu, a więc bez efektów 3D ;)
Tutaj miałem na myśli "3D" - jako, że Smerfy były w trzech wymiarach, w odróżnieniu od animacji 2D.
Jasne, że nie są to te stare, klasyczne Smerfy, ale tak od razu bym ich nie skreślała. No chyba że ktoś oczekiwał oskarowej produkcji. Ja nie nazwałabym go "g****", perłą też nie, ale jak na leniwe popołudnie czy też wieczór, żeby się zrelaksować i odmóżdżyć, to wg mnie są ok. Tym bardziej, że są produkcje milion razy gorsze, a do nich kwalifikuję te jakieś wróżko-komputerowe coś, Hanny Monatany i inne. Na ich tle Smerfy się bronią całkiem nieźle.
A ja wciąż uważam, że to szmira. Przede wszystkim nudna, sztampowa fabuła - przeniesienie bajki w czasy obecne - ileż to już razy było? Ja wiem, że kryzys, że wyrenderowanie 90 minut filmu w postaci 100 smerfów z przyległościami (wioska, las) kosztuje tzw "dużo kasy". Ale to może lepiej było w ogóle to odpuścić, niż produkować "knota"?
A jeszcze tak z innej beczki... Zabijcie mnie, ale jak pamiętam, to nienawidziłam tych Uszatków, Bolków i Lolków, Krecików... Pszczółka Maja jeszcze uszła, ale tamtych nie trawiłam zupełnie. Z dobranocek najbardziej czekałam zawsze na Smerfy albo Gumisie, o. ;)
Nie zabijemy Cię, ale powiedz który jesteś rocznik? Jak ja dorastałem (lata 80-te) to raczej Smerfów czy Gumisiów w TV nie uświadczyło się, kilkuminutowa kreskówka Disneya była totalnym rarytasem i "rozpustą", o kablówkach się słyszało, że "podobno są" w tym lepszym, bardziej kolorowym świecie. Antenę satelitarną posiadali naprawdę nieliczni (i to naprawdę). Były te wszystkie dwa programy i koniec - dobranocka o 19:00 i w zasadzie tyle. Więc siłą rzeczy skazani byliśmy na "Bolki i Lolki", "Uszatki", "Reksie", "Kreciki" - i sentyment pozostał, pomijając to, że są to wciąż świetnie broniące się bajki.
Czasem, rzadko, leciały pełnometrażowe bajki - oczywiście głównie z krajów o "jedynie słusznej orientacji" - "Konik Garbusek", "Gęsiarek Maciek", "Cebulek" - pięknie animowane filmy, dziś takich już nie ma. Nawet w sieci ciężko je znaleźć (mam tylko "Konika.....").
-
A jeszcze tak z innej beczki... Zabijcie mnie, ale jak pamiętam, to nienawidziłam tych Uszatków, Bolków i Lolków, Krecików... Pszczółka Maja jeszcze uszła, ale tamtych nie trawiłam zupełnie. Z dobranocek najbardziej czekałam zawsze na Smerfy albo Gumisie, o. ;)
Nie zabijemy Cię, ale powiedz który jesteś rocznik? Jak ja dorastałem (lata 80-te) to raczej Smerfów czy Gumisiów w TV nie uświadczyło się, kilkuminutowa kreskówka Disneya była totalnym rarytasem i "rozpustą", o kablówkach się słyszało, że "podobno są" w tym lepszym, bardziej kolorowym świecie. Antenę satelitarną posiadali naprawdę nieliczni (i to naprawdę). Były te wszystkie dwa programy i koniec - dobranocka o 19:00 i w zasadzie tyle. Więc siłą rzeczy skazani byliśmy na "Bolki i Lolki", "Uszatki", "Reksie", "Kreciki" - i sentyment pozostał, pomijając to, że są to wciąż świetnie broniące się bajki.
Jaka antena satelitarna, telewizor to był rarytas. Co prawda kiedy szłam do podstawówki to tylko jeden chłopak nie miał w domu telewizora, ale żeby zobaczyć coś w kolorze musiałam czekać kolejne 7 lat.
A tak w ogóle to są chwile, ze tęsknię za tymi wszystkimi czechosłowackimi czy nrd-owskimi filami dla dzieci i młodzieży (nie tyle bajkami co filmami), którymi nas raczono podczas Teleferii czy wakacji...sentyment pozostanie już na zawsze, ale co było już nie wróci...
-
A ja wciąż uważam, że to szmira. Przede wszystkim nudna, sztampowa fabuła - przeniesienie bajki w czasy obecne - ileż to już razy było? Ja wiem, że kryzys, że wyrenderowanie 90 minut filmu w postaci 100 smerfów z przyległościami (wioska, las) kosztuje tzw "dużo kasy". Ale to może lepiej było w ogóle to odpuścić, niż produkować "knota"?
Dużo kasy czy nie, ale to miałoby chyba jeszcze mniejszy sens, w sensie przenosić całą bajkę w animację komputerową (nawet ciężko mi sobie wyobrazić tamte historie w "komputerze", tym bardziej, że mam przed oczami fragmenty jakiś tanich bodajże Disney'owskich tego typu rzeczy dla najmłodszych). W każdym bądź razie, tutaj chcieli raczej połączyć to ze światem jakby rzeczywistym, z aktorami... Było to, pewnie, ale na dobrą sprawę żyjemy w czasach, kiedy te same scenariusze (a chociaż schematy ;)) wałkowane są tysiące razy, reklamowane non stop, zmieniają się tylko 'gwiazdki'. Poza tym... To jest kino familijne. Tutaj tym bardziej schematy się powtarzają. ;)
Z udanych takich kombinacji, to przychodzi mi na myśl "Kosmiczny Mecz" z Michaelem Jordanem, Billem Murrayem i Królikiem Bugsem i spółką ;] Ale wtedy postacie bajkowe były kreskówkowe 2D, a nie komputerowe ;]
Nie zabijemy Cię, ale powiedz który jesteś rocznik? Jak ja dorastałem (lata 80-te) to raczej Smerfów czy Gumisiów w TV nie uświadczyło się, kilkuminutowa kreskówka Disneya była totalnym rarytasem i "rozpustą", o kablówkach się słyszało, że "podobno są" w tym lepszym, bardziej kolorowym świecie. Antenę satelitarną posiadali naprawdę nieliczni (i to naprawdę). Były te wszystkie dwa programy i koniec - dobranocka o 19:00 i w zasadzie tyle. Więc siłą rzeczy skazani byliśmy na "Bolki i Lolki", "Uszatki", "Reksie", "Kreciki" - i sentyment pozostał, pomijając to, że są to wciąż świetnie broniące się bajki.
Czasem, rzadko, leciały pełnometrażowe bajki - oczywiście głównie z krajów o "jedynie słusznej orientacji" - "Konik Garbusek", "Gęsiarek Maciek", "Cebulek" - pięknie animowane filmy, dziś takich już nie ma. Nawet w sieci ciężko je znaleźć (mam tylko "Konika.....").
No ja wiem, że kiedyś było inaczej, że wiele z tych bajek weszło później. Ja załapałam się już na te 'nowsze' (lata 90.). Więc z jednej strony miałam już w domu satelitę, ale z drugiej nie zdążyłam pokochać czy poczuć sentymentu do chociażby "Reksia" ;) Poza tym, miałam to szczęście, że tata miał znajomą w hurtowni video, więc często dostawałyśmy z siostrą najnowsze bajki. Najpierw miałyśmy takie stare kasety z Flintstonami, które oglądałyśmy namiętnie, a później różne opowieści o Puchatku, Małych Syrenkach, Drużynie RR (jedna z moich ulubionych bajek), te niedisneyowskie też były, inne wersje popularnych baśni, książek, Królik Bugs i spółka... O, był nawet "Wilk i zająć", i ich akurat też bardzo lubiłam ;] Ciągle mamy te filmy, zajmują tyle miejsca, trzeba by je kiedyś zgrać na dvd... Tata zawsze nam mówił, żeby dbać, szanować, a jeszcze i nasze dzieci będą te bajki oglądać. I w sumie się tego trzymam, bo parę lat później poziom bajek spadł na łeb na szyję...
Także... Widzę, że Reksio itp. wciąż mają tylu fanów, i dobrze. Mnie po prostu nigdy nie ujął, pewnie dlatego, że miałam zupełnie inne porównanie. Tak sobie pomyślałam, że w sumie to... może już wyrosłam z bajek i nie rozumiem dzisiejszego najmłodszego pokolenia?^^
-
Drużynie RR (jedna z moich ulubionych bajek)
Wreszcie spotkałam osobę, która lubi tę bajkę. Tyle lat na to czekałam - ja też lubię :D
-
Drużynie RR (jedna z moich ulubionych bajek)
Wreszcie spotkałam osobę, która lubi tę bajkę. Tyle lat na to czekałam - ja też lubię :D
Ja również bardzo lubiłam ;D
-
Ja też lubię "Brygadę RR" - zdaje się, że teraz leci na jakimś kanale z bajkami, bo moja córcia parę razy oglądała i też się jej spodobało.
-
Znacie Złomka?
Ja nie lubię współczesnych produkcji bajkowych. Tych całych "Aut" też nie oglądałam, ale ten odcinek specjalny z opowieściami Złomka wprost uwielbiam i mogłabym oglądać godzinami. Według mnie, spora w tym zasługa pana Pyrkosza.
Mój ulubiony fragment "Bujd na resorach" - "Ciężki kawałek metalu"
No przecież ja płakałam ze śmiechu, zwłaszcza przy tym jakże ambitnym tekście do piosenki:
http://www.youtube.com/watch?v=k6SBxrEVTJU
-
A ja wczoraj w końcu w całości obejrzałem "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków" - klasyczną animację Disneya z 1937 roku. W dodatku z przedwojennym polskim dubbingiem (sic!) - słychać aktorów takich jak Aleksander Żabczyński, Maria Modzelewska, Józef Orwid czy Aleksander Zelwerowicz.
Wspaniała, klasyczna, niekomputerowa animacja, dziś już takich filmów się nie kręci. Mimo, że jestem starym, cynicznym i wyzutym z uczuć kmiotem - to wyłączyłem komputer i razem z córką obejrzałem bajkę do końca. Polecam.
-
Ostatnio dzięki przyjściu mojej pięcioletniej kuzynki miałam możliwość w końcu obejrzeć "Alvina i wiewiórki 3". Jakiś czas temu oglądałam pierwszą część, a teraz trzecią. Z początku nie mogłam się połapać skąd się wzięły wiewióretki, bo po co oglądać bajki w odpowiedniej kolejności ;D Muszę obejrzeć dwugą część.
Co do filmu to wolałam pierwszą część. Trzecia też jest fajna, ale jedynka chyba jest lepsza i zabawniejsza.
-
Ostatnio dzięki przyjściu mojej pięcioletniej kuzynki miałam możliwość w końcu obejrzeć "Alvina i wiewiórki 3". Jakiś czas temu oglądałam pierwszą część, a teraz trzecią. Z początku nie mogłam się połapać skąd się wzięły wiewióretki, bo po co oglądać bajki w odpowiedniej kolejności ;D Muszę obejrzeć dwugą część.
Co do filmu to wolałam pierwszą część. Trzecia też jest fajna, ale jedynka chyba jest lepsza i zabawniejsza.
I jak zwykle znowu muszę powtórzyć - WERSJA ANIMOWANA O NIEBO LEPSZA!!! :)
-
Wczoraj o 20.30 na Canal+ Family2 można było obejrzeć Epokę lodowcową 4: Wędrówka kontynentów. Spóźniłam się trochę (prawie godzinę), ale obejrzałam kawałek. Byłam w kinie na tej części i tak naprawdę mało zapamiętałam. Odświeżyłam sobie niektóre momenty. Fakt, ta część jest trochę słabsza niż poprzednia (ale lepsza niż 3, przynajmniej w moim odczuciu), ale przyjemnie się oglądało ;D
A to moja ulubiona bohateraka. Babcia jest najlepsza :)
(https://www.dyskutujesz.pl/proxy.php?request=http%3A%2F%2Fi1344.photobucket.com%2Falbums%2Fp652%2Fmelasia16%2FONA-KOMPUTER%2Fbabcia-sida_zps4368a9dd.jpg&hash=e2824c27789c8428024029d7a45f11f8) (http://s1344.photobucket.com/user/melasia16/media/ONA-KOMPUTER/babcia-sida_zps4368a9dd.jpg.html)
I mój ulubiony cytat ;)
Diego:Nie wiem co mi jest nie mogę jeść ani spać zdaje się że coś mnie bierze.
Maniek: Wiem co złapałeś. Zaczyna się na 'm'.
Sid: Malarię.
Maniek: Nie Sid, nie to inna choroba. Zaczyna się na m kończy na 'ć'.
Sid:Aha marskość :)
Jeśli ktoś chciałby obejrzeć to może dzisiaj na tym samym programie o 16.40 :)
-
Jeśli idzie o mnie to mimo wieku lubię czasami obejrzeć dobrą bajkę. Chodzi mi o te typu Król Lew , Pocahontas czy Epoka Lodowcowa :) Bo te bajki są w taki sposób tworzone że docierają do każdego bez względu na barierę wieku. Są niezwykle ciekawe i potrafią wzruszyć (chyba każdy pamięta scenę śmierci Mufasy <placze> ). Stanowią one coś więcej niż tylko animacje. Zostały stworzone tak aby nam zachodziły w pamięć i nie były tylko ,,kolejną" produkcją jaką widzieliśmy. Ja dalej pamiętam wiele scen z licznych dobrych bajek. <ok> I oglądanie ich nie uważam za dziecinne. <o_tak>
Ale albo tylko mi się wydaje albo wam też, że dzisiejsze bajki (przynajmniej większość) nie są takie jak kiedyś. Dawniej były one starannie przygotowywane, a jeśli nie to ich fabuła pozwalała przymknąć oko na prostotę, bo czekało się na to co będzie za chwilę. Dzisiaj tego nie widzę. Przykładowo, wszyscy znamy bajki Walta Disneya. Piękna i bestia, Król Lew, Piotruś Pan itp. Kiedyś to była klasyka a dzisiaj jak spojrzymy na produkcję spod znaku Disney to widzimy produkcję ... puste, pozbawione jego magii. Bajki zaczynają tracić kolor...
-
Zgadzam się. Te bajki, które uwielbiałam kiedyś, cenię także i teraz, a dodatkowo dostrzegam inne ich walory. I tak, nadal płaczę przy wspomnianej przez Ciebie scenie śmierci Mufasy albo chociażby przy niektórych filmach o Kubusiu Puchatku ("Prosiaczek i przyjaciele", "Tygrysek i przyjaciele"). <zawstydzony>
Nie orientuję się dobrze, jakie są dzisiejsze bajki, ale ostatnio zastanawiałam się, czy one naprawdę są gorsze czy po prostu mamy sentyment do lat dziecinnych i "naszych" bajek? Z drugiej strony, jak czasem przewinie mi się jakaś przed oczami, wydaje mi się faktycznie być mniej dopracowana, dopieszczona, wartościowa niż te starsze. Ile jest w tym jednak obiektywizmu, a ile sentymentu? <mysli> Wcześniej byłam przekonana, że nowe bajki nie dorastają do pięt starym (w gruncie rzeczy nadal tak uważam, serce nie sługa <mruga>), ale... Może kiedyś te dzieci, które teraz oglądają nowe produkcje, będą mówiły jak my?
Być może, jak obejrzę jakieś współczesne bajki, te wszystkie wątpliwości mnie opuszczą... Ale nie wiem, czy chcę sobie psuć humor. <mruga>
-
Możliwe, że podchodzimy do bajek sentymentalnie i przez to nie oceniamy ich obiektywnie. Przecież przypominają nam dzieciństwo. Ale teraźniejsze bajki są trochę ... ogłupiające. Jak oglądam bajkę z moją pięcioletnią kuzynką to aż mnie trafia. Po minucie wychodzę. A jak ostatnio pilnowałam synka mojego kuzyna (ma 3 latka) to musiałam trochę pooglądać (chociaż jest to dziecko nie wychowywane na bajka tylko na książkach i bardzo inteligentne). I przełączając kanały cały czas słyszałam "To nie, bo jest brzydkie". I kończyło się na oglądaniu "Dory" i "Maxa i Ruby". Ale raz nie było żadnej bajki godnej uwagi i natknęłam się na "Bolka i Lolka". Efekt był taki, że mały nie mógł się oderwać od oglądania. Był zafascynowany. Jak przy innych bajkach rozmawia i pokazuje, że mu się nudzi, tak przy tej siedział cichutko i oglądał. Szok.
Wczoraj natknęłam się na TVP Kultura na bajkę o Marcelim Szpaku odcinek pt. "Szpak na nartrach" ;D Przypomniały mi się dawne czasy. Chociaż urodziłam się później niż lata produkcji, to była to bajka mojego dzieciństwa. Uwielbiałam ją. Czołówka jest niesamowita. Taka spokojna i wprowadza w błogi nastrój.
Marceli Szpak dziwi się światu - czołówka (http://www.youtube.com/watch?v=Cm17m6XQKOw#)
A ten fragment pamiętam najbardziej. Ileż ogonów, cóż za ogony. Chcesz je policzyć? Jesteś zgubiony.; Tyle motyli, jak klejnoty.
Piosenka o ogonach (http://www.youtube.com/watch?v=XsDjYAh1rac#)
-
Ech, ja jeszcze lubiłam "Żwirka i Muchomorka", "Rumcajsa" razem z Cypiskiem, którego z kolei potem kojarzyłam z proszkiem do prania pieluch ;D Jak moim siostrzeńcom puściłam Bolka i Loka to też siedzieli zahipnotyzowani. Po "Wilku i Zającu" przez kilka dni mówili "Nu pogodi" ;D To nie to, że dzieci nie lubią - dzieci nie znają. Likwidacja "Dobranocki" też zastanawia....
Fajnym filmem dla małych chłopców są przygody Mikołajka, według powieści Rene Goscinnego. Z polskim dubbingem jeszcze... <serduszko> Miodzik. Sama oglądałam już kilka razy :D
Należy tylko pamiętać, że:
- jak tata nagle kupuje mamie kwiaty i wynosi bez ponaglania śmieci to znaczy, że będziesz miał/a rodzeństwo
- jak rodzice będą mieć bobasa to strzeż się wycieczki do lasu...wywiozą cie bo będziesz niepotrzebny
- jak zechcesz wykończyć swojego braciszka przez mafie to pamiętaj, żeby nie szukać jej w warsztacie samochodowym
- dobre eliksiry na przyrost siły robił tylko Asterix...i lepiej żeby tak zostało
- symptomy z punktu pierwszego niekoniecznie muszą się sprawdzać i kiedy ty już zechcesz braciszka może się okazać, że rodzice jednak nie mieli go w planach (trzeba będzie poprosić ;D)
Ten film jest uroczy <buja_w_oblokach>
-
Fajnym filmem dla małych chłopców są przygody Mikołajka, według powieści Rene Goscinnego. Z polskim dubbingem jeszcze... <serduszko> Miodzik. Sama oglądałam już kilka razy :D
Należy tylko pamiętać, że:
- jak tata nagle kupuje mamie kwiaty i wynosi bez ponaglania śmieci to znaczy, że będziesz miał/a rodzeństwo
- jak rodzice będą mieć bobasa to strzeż się wycieczki do lasu...wywiozą cie bo będziesz niepotrzebny
- jak zechcesz wykończyć swojego braciszka przez mafie to pamiętaj, żeby nie szukać jej w warsztacie samochodowym
- dobre eliksiry na przyrost siły robił tylko Asterix...i lepiej żeby tak zostało
- symptomy z punktu pierwszego niekoniecznie muszą się sprawdzać i kiedy ty już zechcesz braciszka może się okazać, że rodzice jednak nie mieli go w planach (trzeba będzie poprosić ;D)
Ten film jest uroczy <buja_w_oblokach>
Świetny jest. Bardzo fajnie połączone wątki z kilku opowiadań z główną fabułą o nienarodzonym dziecku (też zresztą wziętą z ksiązeczki).
Jak moja córa nieco dorośnie to muszę go jej "wdrożyć". Na razie jesteśmy na etapie czytania przygód Mikołajka przed zaśnięciem. Każdego wieczora - jedna przygoda. Muszę powiedzieć, że to świetny pomysł - bo ja mam w domu tylko 3 książeczki o przygodach Mikołajka, ale jak nam się "skończą" to pojedziemy do biblioteki, pożyczymy następne - to i ja sobie poczytam :D
-
Jeżeli wyczerpią się książeczki z przygodami Mikołajka to: polecam to (http://www.dyskutujesz.pl/index.php?topic=39.msg31880#msg31880)
Dla mnie mega bohaterem "Mikołajka" jest Kleofas. Ta jego bystrość jest fenomenalna a procesy myślowe, uwieńczone sukcesem jak ten z Sekwaną, urocze. Opieram się głównie na filmie, bo akurat przygód Mikołajka nie miałam okazji czytać. Motyw nowej nauczycielki, która nie lubi lizusów też jest dobry. Pani zaszokowanego "prymusa" do kąta, gdzie odprowadza go właśnie Kleofas, bo jest do tego bardziej przyzwyczajony :) Naprawdę mnóstwo zabawy jest z tym filmem :D
-
Musisz KONIECZNIE przeczytać, film aczkolwiek bardzo dobry - nie oddaje tych wszystkich niuansów, aluzji z tekstu. Opowiadania pisane są w pierwszej osobie, narratorem jest Mikołaj - autor świetnie oddaje szczególny sposób rozumowania małego chłopca.
Co do Kleofasa - w książce niestety nie jest lotnym dzieciakiem, całe lekcje stoi w kącie, nic nie umie ale posiada jako jedyny w klasie telewizor, więc wśród kolegów cieszy się popularnością :)
Moim ulubionym kolegą Mikołaja jest Alcest - znany z tego, że chętnie podzieli się wszystkim, pod warunkiem, że nie będzie to coś do jedzenia :)
-
Kiedyś mój kolega pochłaniał przygody Mikołajka a czytając wasze posty chyba sam będę musiał sięgnąć po tą lekturę. Jak tylko uporam się z obecnymi książkami będę musiał wypożyczyć i zakosztować jego przygód. <mysli>
-
Mikołajek jest genialny! <haha> Jak byłam mała uwielbiałam czytać jego przygody, zresztą teraz też nie pogardzę. Książka jest naprawdę zabawna, a teraz, kiedy jestem starsza, zaczynam zauważać inne śmieszne sytuacje niż wcześniej - to, jak Mikołajek komentuje świat dorosłych zawsze wywołuje uśmiech. A niektóre stwierdzenia są tak trafione!
Ale nie wiedziałam, że jest też film. Muszę koniecznie i to jak najszybciej zobaczyć!
Mikołajek to zdecydowanie jedna z bajek mojego dzieciństwa. Mam w domu nawet jeden egzemplarz z dedykacją od siostry, która wówczas była jeszcze mała, więc chyba nie muszę mówić jak dedykacja wygląda. Jest urocza. <usmiech>
-
Avant, to wróć tutaj koniecznie ze swoimi odczuciami odnośnie filmu. Książek nie znam i w związku z tym porównać nie mogę, ale słyszałam wiele pochlebnych opinii na temat tej ekranizacji ;) Film ma jeszcze ten plus, że można spostrzec gestykulację bohaterów, mimikę a już ona sama może wywołać uśmiech na twarzy. :D Jak dla mnie i mimika i sam wygląd Kleofasa (w tym rozczochrana czupryna) mogą posłużyć za argument za tym stwierdzeniem ;D
-
Jean, obejrzę koniecznie, bo mnie zaciekawiliście. Poza tym lubię oglądać ekranizacje książek, które już przeczytałam, zawsze jestem ciekawa, jak widział to reżyser i czy podobnie jak ja we własnej głowie. <mruga>
-
A ja polecam bajkę "Dzieciak rządzi!". Byłam wczoraj w kinie i bardzo mi się podobało, chociaż chwilami była za bardzo "dla dzieci", ale najmłodsi byli bardzo zadowoleni. A rodzice, którzy przyszli z dziećmi, też mieli ubaw. Kwestia tego, że czasem sceny trwały za długo.
Nie wiem, jak obejrzane filmy wpływają na dzieci, ale najmłodszych może przekona do młodszego rodzeństwa :D
-
SIEMKA! Polecacie jakieś kanały na YT z bajkami dla dzieci? Z tabletu puszczałbym synkowi :) Z góry dziękuję!
-
Ostatnio obejrzałam film - Piękna i bestia.
Pięknie zrobiony, od razu przypomniało mi się dzieciństwo. Ta sama muzyka, super efekty, dobra gra aktorska :)
Polecam!
-
fajne
sezon na misia, sezon na misia 2
jak wytresować smoka
epoka lodowcowa 1,2,3
potwory i spółka
księżniczka i żaba
planeta 51 - trochę zbyt oczywiste
odlot - super
klopsiki i inne zjawiska pogodowe
piorun
podniebna poczta kiki - Japońska,
skok przez płot
astro boy
załoga g
wall-e
stalowy gigant
mój brat niedźwiedź
alvin i wiewiórki
kung fu panda
i wiele innych disney kopciuszek, Bambi, itp
-
Moje dzieci są zakochane w bajkach Disneya i najbardziej w tych starych wydaniach , na których ja się wychowałam. To były prawdziwe bajki, a nie to co teraz leci na Minini czy innych kanałach... :P
-
Dokładnie. Sama lubię sobie czasem włączyć Małą syrenkę czy Zakochanego kundla :) Moje ukochane bajki.
-
no te stare są bez porównania, piękne historie i piękna kreska :) Z tych nowszych bardzo podobał mi się Shrek, Madagaskar, Wall-e, iniemamocni.... było kilka fajnych bajek :)
-
Dokładnie, bajki Pixara są idealne dla całej rodziny. W zeszłym tygodniu oglądaliśmy całą rodzinką Iniemamocnych i już się nie możemy doczekać premiery Iniemamocnnych 2 w lipcu.
-
Disney i Pixar pełną parą <3 nie wiem czy nazwała bym to filmami dla dzieci, bo sama je uwielbiam :D
-
bolek i lolek, kubus puchatek, zając i wilk
-
Bajki studia Ghibli (np. mój sąsiad totoro)
-
Ostatnio poryczałem się na Coco, polecam :)